Лидия Гавриловна Иванова (Калинина) (1937-январ 27-йил, Москва) – Совет гимнастикачиси, жамоада икки карра Олимпия чемпиони, икки карра жаҳон чемпиони, карерасини тугатгандан сўнг-гимнастика бўйича мураббий ва шарҳловчи. СССРда хизмат кўрсатган спорт устаси (1960).

Лидия Гавриловна Иванова (Калинина)
Шахсий маълумот
Тўлиқ исми Лидия Гавриловна Иванова (Калинина)
Таваллуд санаси 1937-йил 27-январ
Таваллуд жойи Москва, SSSR bayrogʻi СССР
Бўйи 164 см
Вазни 57 кг

Биографияси

У Киров вилоятидаги болалар спорт мактабида таҳсил олган.Биринчи мураббий Борис Эвгениэвич Данкевич. У „Нефтяник“, „Буревестник“, „Динамо“ (Москва) клубларида ўйнаган.1955-йилдан бери у „Динамо“ спорт клубида СССРда хизмат кўрсатган мураббий Алексей Иванович Александров билан шуғулланган.Ўша йили у Совет Иттифоқи терма жамоасига киритилган. СССРнинг мутлақ чемпиони (1958).

СССР чемпионатининг полда машқ қилиш бўйича кумуш медали совриндори (1959), кўпкурашда (1959), таяниб сакрашда (1958) ва полда машқ қилишда (1958) бронза медали соҳиби. Жамоа биринчилигида жаҳон чемпиони (1958,1962), таянч сакрашда кумуш медал совриндори (1958).

1956-йилда Мелбурнда ва 1960-йилда Римда жамоавий чемпионатда икки карра Олимпия чемпиони. 1956-йилги ўйинларнинг бронза медали совриндори.

1959-йилда у футболчи, СССРда хизмат кўрсатган спорт устаси, 1956-йилги Олимпия чемпиони Валентин Ивановга турмушга чиқди.

1964-йилда жароҳатдан сўнг у фаол спортни тарк этди. 1970-йилдан 1980-йилгача у СССР ёшлар терма жамоаси катта мураббийи бўлиб ишлаган. 1970-йилда у халқаро судялик гувоҳномасини олди.

У ҳакам сифатида энг муҳим мусобақаларни ҳакамлик қилишда иштирок этди: Мюнхен (1972), Монреал (1976), Москва (1980), Лос-Анжелес (1984), Сеул (1988), Барселона (1992)даги Олимпия ўйинлари; Любляна, Амстердам, Индианаполис, Париж, Лондон, Мадриддаги жаҳон чемпионатлари; Европа чемпионатлари ва жаҳон чемпионатлари. Халқаро гимнастика федерациясининг олтин нишони билан тақдирланган.

1973-йилда Ленин орденли Давлат марказий жисмоний тарбия институтини тамомлаган, мураббий-ўқитувчи. 1973-йилдан КПСС аъзоси.

РСФСРда хизмат кўрсатган мураббий (1977). СССРда хизмат кўрсатган мураббий (1979).

1982-йилдан 1993-йилгача у давлат мураббийи бўлган, СССР терма жамоасига гимнастикачиларни танлаш билан шуғулланган ва спортчиларни тайёрлаш усулларини ишлаб чиққан. Барселонадаги 1992-йил ХХВ Олимпиада ўйинларида ягона жамоа мураббийи.

Спорцcастер[1]. Хусусан, у Лондон (2012), Рио-де-Жанейро (2016), Токио (2021)даги Олимпия ўйинларидан гимнастика бўйича бир қатор жонли репортажлар олиб борди[2].

Иккита „Шон-шараф белгиси“ ордени (1960,1980), „Меҳнатдаги жасорати учун“ (1985), „Меҳнат фахрийси“ (1985) медаллари, „Жисмоний тарбия ва спортни ривожлантиришдаги хизматлари учун“ фахрий нишони билан тақдирланган.(1987), Комсомол Марказий Қўмитасининг Фахрий китобига киритилган (1960).

2008-йилда турмуш ўртоқлар Лидия ва Валентин Ивановлар „Афсона“ номинациясида 2007-йил учун „Шон-шараф“ Миллий спорт мукофоти лауреатлари бўлишди.

Адабиёти

  • Иванова Лидия Гавриловна // Олимпийская энсиклопедия / Павлов С. П.. — М.: Совецкая энсиклопедия, 1980. — 415 с.

Манбалар

  1. ↑ „Чебурашка как национальная идея“. Независимая газета (25-август 2004-йил). 1-март 2020-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 1-март 2020-йил.
  2. ↑ „Шествуй на Олимп гордо. Журналисты и спортивные комментаторы на передовой идеологического фронта“. Новая газета (12-август 2016-йил). 1-март 2020-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 1-март 2020-йил.

Ҳаволалар