Looe daryosi
| Лооэ дарёси | |
|---|---|
|
| |
| Давлат | |
Лооэ(Лоу) дарёси (чуқур сув маъносини билдиради[1]) жануби-шарқидаги Cорнwаллдаги дарё бўлиб, Лооэда Ла-Маншга қуйилади. Унинг иккита асосий тармоғи бор: Шарқий Лооэ дарёси ва Ғарбий Лооэ дарёси . Шарқий филиал ўз манбасини Ст Cлеэр яқинида атиги 0.31 миля (0.5 км) Фоwей дарёсидаги Голитҳа шаршарасидан узоқда ва жанубга оқиб, Лискеарднинг ғарбий чеккасидан ўтади. Дарёни ғарбий филиал Добwаллс яқинида ўз манбаси бор.
| Лооэ | |
|---|---|
| Тавсиф | |
| Узунлиги | 30,48 ми (49,05 км) |
| Майдони | 36,3 сқ ми (94 км2) км² |
| Жойлашуви | |
| Давлат | Англия |
| Минтақа | Европа |
Лискеарднинг жанубида, Лооэ Валлей Лине темир йўли Шарқий Лооэ дарёси бўйлаб Лооэгача боради. Темир йўл дарёга шу қадар яқинки, сув тошқини тез-тез учраб туради[2].
Дарёларнинг энг паст қисми бирлашиб, тўлқинлар порти ва Лооэнинг эстуарини ҳосил қилади. Икки дарёнинг умумий узунлиги (шу жумладан тўлқинлар оқими) 30.48 миля (49.05 км)ни ташкил қилади[3][4][5].
Дарё Ғарбий Лооэдаги Wатергатега ва Шарқий Лооэдаги Сандплаcеъга тўлқинланади . Сандплаcедан кейин дарё Лискеард ва Лоэ Унион каналига уланган, шунда минераллар ва тошларни Лискеард устидаги ишлар ва карерлардан Лоу портига олиб ўтиш мумкин эди[6]. Тўлқинли эстуария қисми Риа (чўкиб кетган дарё водийси)га мисол бўлиб, паст сув оқимида дарёлар жуда кичик табиий даражага деярли қурийди[7].
Манбалар
- ↑ Экwалл, Эилерт. Тҳе cонcисе Охфорд диcтионарй оф Энглиш плаcе-намес, 4, Охфорд: Cларендон Пресс, 1960 — 304-бет. ОCЛC 400936.
- ↑ „Сеатон, Лооэ & Фоwей Cатчмент Манагемент План“ (ПДФ). энвиронментдата,орг. Натионал Риверс Аутҳоритй (1994-йил 1-декабр). 2022-йил 26-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 22-декабр.
- ↑ „Wест Лооэ Ривер“. энвиронмент.дата.гов.ук. Энвиронмент Агенcй. Қаралди: 2016-йил 22-декабр.
- ↑ „Лооэ“. энвиронмент.дата.гов.ук. Энвиронмент Агенcй. Қаралди: 2016-йил 22-декабр.
- ↑ „Эаст Лооэ Ривер“. энвиронмент.дата.гов.ук. Энвиронмент Агенcй. Қаралди: 2016-йил 22-декабр.
- ↑ Даниэл, Жоҳн „Ҳундред оф Wест“, . А геограпҳй оф Cорнwалл, ҳисториcал эccлесиастиcал, cивил, натурал, анд парочиал. Лондон: Лонгман & Cо, 1854 — 124-бет. ОCЛC 58545739.
- ↑ „Ривер Эстуарй - Лооэ Эстуарй“. лооэмаринеcонсерватион.орг. Лооэ Марине Cонсерватион Гроуп. Қаралди: 2016-йил 22-декабр.