Lucien Le Foyer
Луcиэн Ле Фоер (1872 - йил 29 - июн - 1952 - йил 5 - октябр) франсуз ҳуқуқшуноси, пасифист ва сиёсатчи эди. У Биринчи жаҳон урушидан олдин (1914–1918 -йил) ва Иккинчи жаҳон урушидан кейин (1939–1945 -йил) франсуз ва халқаро пасифист ташкилотларида етакчи рол ўйнаган. У ҳам моҳир шоир эди.
| Луcиэн Ле Фоер | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
29-июн 1872-йил Парис, Франcе |
| Вафоти |
5-октябр 1952-йил (80 ёшда) Саинт-Гермаин-эн-Лае, Сеине-эт-Оисе, Франcе |
| Касби | Ҳуқуқшунос , Сиёсатчи |
Урушдан олдинги давр
Луcиэн Ле Фоер 1872 - йил 29 - июнда Парижда туғилган. У Париж апелляция судида адвокат бўлди. [1]
1902 - йилдан бошлаб франсуз пасифист жамиятлари кўпинча бир неча юз иштирокчи бўлган Миллий Тинчлик Конгрессида учраша бошладилар. Бироқ, улар 1902 - йилда Чарлз Ричет (1850-1935 -йил) бошчилигидаги Франсия Пасифист жамиятларининг кичик Доимий Делегациясини тузишдан ташқари, пасифист кучларни бирлаштира олмадилар, бош котиб сифатида Люсен Ле Фоер. [2]
Ле Фоер Инсон Ҳуқуқлари Лигасининг (ЛДҲ: Лигуэ дес Дроиц де л'Ҳомме ) а'зоси, Фредерик Пасси, Соcиéтé дес амис де ла Паих ва Теодор Руйссен каби. Лига Қонунни орқали тинчлик ассоциациясининг қат'ий юридик ёндашувини қабул қилмади, балки тинчлик, моддий ва ма'навий қуролсизланиш, халқлар ўртасидаги арбитраж, шаффофлик ва дипломатиянинг демократик назорати ҳақида та'лимни тарғиб қилди. [3] 1904 - йилги ЛДҲ Конгрессида Ле Фоер одамларнинг ўзларини шахс сифатида эркин тасарруф этишлари учун ажралмас ҳуқуқини таклиф қилди. У "жамоавий қуллик" ни бекор қилишни хоҳлади ва ЛДҲ овози нафақат Европа учун, балки ўша пайтда Туркия назорати остида бўлган Арманистон ва Македония учун ҳам кўтарилганини айтди. [3]
1909 - йил 23 - майда Ле Фоер қўшимча сайловда иккинчи овоз беришда Парижнинг 12 -округининг 2-округидан депутат этиб сайланди. У радикал социалистлар билан чап томонда ўтирди. У Гаага конференцияси, Бош тариф ва ўрта Конгодаги Лессе шаҳрида жойлашган франсуз савдогарларининг аҳволини муҳокама қилишда иштирок этди. У 1910 - йилги умумий сайловларда қайта сайланиш учун муваффақияциз иштирок этди. Ма’рифатпарвар демократ у турли сиёсий қарашларга эга бўлган машҳурлар билан учрашишдан завқланарди. [1] У Радикал партия ижроия қўмитасининг котиби ва Франсия Пасифист жамиятлари доимий делегациясининг бош котиби бўлиб қолди. [2]
Биринчи жаҳон уруши (1914—1918 -йил) арафасида, Австрия Сербияга уруш эълон қилганидан сўнг Анри Ла Фонтен 1914-йил 31-июлда Брюсселда Халқаро де ла Паих бюроси (БИП) раҳбарларининг фавқулодда йиғилишини чақирди [4] . [4] Учрашувда Нидерландия, Буюк Британия, Германия, АҚШ, Белгия ва Франсия миллий жамиятларининг элликка яқин вакиллари иштирок этди. Люсен Ле Фоер, шунингдек, Жан Мелин, Теодор Руйссен, Алфред Вандерпол, Гастон Моч ва Эмиле Арно каби франсуз иштирокчилари орасида эди. [4] Иштирокчилар ҳукуматларни вазминликка чақиришга рози бўлишди. Учрашувдан сўнг улар Германия жанубий чегарасида темир йўлларни кесиб ташлаганини эшитдилар. Эртаси куни Белгия сафарбарликни бошлади. [4]
Урушдан кейинги
БИПнинг урушдан кейинги биринчи йиғилишида иштирокчилар Теодор Руйссен томонидан Австрия ва Германияга уруш учун айблов қўйган таклифига овоз беришди. Луcиэн Ле Фоер озчиликда бўлиб, немис пасифистини айбламаслик кераклигини айтди. 1921 - йилда Люксембургда бўлиб ўтган урушдан кейинги биринчи универсал конгрессда қарама-қарши томонларнинг пасифистлари бироз қийинчилик билан ярашдилар. [5] 1914 - ва 1935 - йиллар орасида Ле Фоер турли ҳамкасбларини Тинчлик учун Нобел мукофотига номзод қилиб кўрсатди, кўпинча бир неча бор. Улар орасида Лéон Буржуаис, Мадам Сéверине ва Чарлз Ричет бор эди. [6]
1919-йил 16-февралда Люсен Ле Фоер масонларнинг ҳурматли "Космос" ложасини ишга туширди. 1928 - йилдан 1930 - йилгача Франсия Буюк Ложасининг гроссмейстери этиб сайланди. [7] Ле Фоер, худди Роберт Турли, Мадлен Вернет ва Теодор Руйссен каби пасифизмга тўлиқ бағишланмаган, балки бу ташкилот ичида пасифизмни тарғиб қилган масон эди. [8]
Люсен Ле Фоер сиёсатга қизиқиб қолди ва Иккинчи Жаҳон урушидан кейин (1939–1945 -йил) Миллий Тинчлик Кенгашининг ( Cонсеил натионал де ла паих ) ижроия қўмитаси президенти бўлди, у можароларни тинч йўл билан ҳал қилишга ва ваколатларни кенгайтиришга чақирди. Европа Кенгаши Ассамблеяси. [9] Унинг шеърий асарлари учун Франсия академияси Ле Фоернинг 1950-йилдаги “ Л'энчантемент де л'эсприт ” асари учун Жюл Даваине мукофоти ва 1952-йилда “ Ле чант дес чосес ” асари учун Амéлиэ Месуреур де Wаллй мукофоти билан тақдирланган. [10] У 1952-йил 5-октабрда Сен-Жермен-ан-Лаеда, Сена ва Уазда 80 ёшида вафот этди [9]
Танланган нашрлар
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Жоллй 1977.
- ↑ 2,0 2,1 Гуиэу 2005.
- ↑ 3,0 3,1 Нақуэт 2013.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Cоопер 1991.
- ↑ Гуиэу 2007.
- ↑ Луcиэн Ле Фоер, Нобелпризе.орг.
- ↑ Ун анcиэн Гранд Маîтре де ла Гранде Логе ... 1979.
- ↑ Оливера & Оффенстадт 1993.
- ↑ 9,0 9,1 Ла Доcументатион Франçаисе 1988.
- ↑ Луcиэн ЛЕ ФОЕР, Аcадéмиэ франçаисе.