Луканико — апелсин қобиғи, арпабодиён уруғлари билан зираворланган ва баъзан хушбўй ёғоч устида дудланган анъанавий юнон чўчқа гўшти колбасаси. Луканико кўпинча кўкатлар, айниқса кўк пиёз билан зираворланади[1]. Колбасага асосан чўчқа гўшти қўшилади, лекин тайёрлаш учун ҳар қандай гўшт мос келади.

Луканико дастурхонга кўпинча мезе сифатида, кесилган ва қовурилган ҳолда, баъзан саганаки билан тортилади. Бундан ташқари, машҳур спецофаи юнон таомининг асосий компоненти ҳисобланади.

Номининг этимологияси

Луканико таомининг номи қадимги Рим тилидаги луcаниcа[2] сўзидан (Жанубий Италиядаги Лукания минтақасидан) келиб чиққан. Бу сўз қадимги Рим ошхонаси учун анъанавий бўлган чўчқа гўштидан калта колбасаларни билдиради. Бу сўз Юнонистонда ИВ-асрдан бошлаб қўлланила бошланди[3]. Замонавий италян ошхонасида шунга ўхшаш ном ва рецептга эга луканика таоми мавжуд; Болгария ошхонасида бундай таом луканка, Испанияда, Лотин Америкасида ва Филиппинда — лонганиза дейилади.

Манбалар

  1. ↑ „Что попробовать в Греции - лучшие блюда“ (ру). Моя Греция и Халкидики (2016-йил 6-июн). Қаралди: 2017-йил 11-феврал.
  2. ↑ Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, 1998
  3. ↑ Андреw Далбй, Сирен Феасц, 1996, п. 181