Lyosha Rav
Лёша Рав, ҳақиқий исми Алексей Владимирович Рогожин (1909-йил 7 -март, Балабаш-Нурусово – 1944-йил 24-март, Дрогобич) – Совет Эрзя шоири, таржимон, ўқитувчи, СССР Ёзувчилар уюшмаси аъзоси.
| Лёша Рав | |
|---|---|
| Таваллуди |
Алексей Владимирович Рогожин 1909-йил 7-март ёки 1909-йил 20-март |
| Вафоти |
1944-йил 24-март Украина ССР, СССР |
| Тахаллуси | Лёша Рав, Р.А.В |
| Фуқаролиги |
 Россия империяси Россия империяси→  СССР |
| Таълими | Мордовия педагогика институти |
| Йўналиш | Поэзия |
| Фаолият йиллари | 1930-1940-йиллар |
| Жанр | Лирика |
Биографияси
1909-йил 7-мартда Балабаш-Нурусово қишлоғида (ҳозирги Чувашия Республикасида туғилган). Отаси Балабаш-Нурусоволик ўрмончи. Онаси – Дуня Гордеева, Мале Кармали қишлоғидан (Балабаш-Нурусоводан 5 километр узоқликда). Шоир болалигини Балабаш-Нурусово ва Мале Кармали ўртасидаги ўрмонларда ўтказган. У Малокармалинск етти йиллик мактабида таҳсил олган ва 16 ёшида Р. А. В. – шоирнинг бош ҳарфларининг биринчи ҳарфлари билан имзолаган ҳолда табиат ҳақида шеърларини ёзишни бошлаган. 1936-йилда Мордовия педагогика институтини тамомлаган, Чамзинка қишлоғидаги мактабларда ва Саранск педагогика билим юртида мордовия ва рус тилларидан дарс берган.
Алексей чуваш, мордов ва рус тилларни билган. Чуваш шоирларининг шеърларини мордов тилига таржима қилган. Таржимон сифатида К. В. Ивановнинг 1940-йилда яратилган „Нарспи“ ше’ри таржимаси билан машҳур. У ўзининг илк шеърларини „Якстере теште“ („Қизил юлдуз“) газетасида, 1930-йиллардан „Сятко“ журнали, „Эрзян коммуна“ („Эрзян коммуна“) ва „Ленинен киява“ („Ленинен киява“) газеталарида чоп этган. Унинг Мордовия табиати ва қишлоқ ҳаётини тараннум этувчи асарлари „Иэтне жойнит“ („Годи звенят“, 1933) шеърий тўпламига киритилган[1].
Алексей Владимирович 1930-йилларда ўзи поэма жанрига кириб, икки инқилоб арафасида Мордовия қишлоғининг ҳаёти ҳақида „Гале“ (1935) ва „Литува“ (1938) эпик достонларини ёзган. Биринчи достоннинг воқеалари 1905-1907-йиллардаги Биринчи рус инқилоби йилларида бўлиб ўтган ва инқилобий воқеаларнинг мордова халқи ҳаётига таъсирини кўрсатган, иккинчисининг воқеалари эса Октябр инқилоби кунларида бўлиб, ижтимоий адолацизлик ва патриархал асосларга қарши курашни тараннум этган. Шунингдек, у рус тилида „Последний“ (1934) инқилобий поэмасини ҳам ёзган.
Лёша Рав 1941-йилда Рогожин Чамзинский ўрта мактабига юборилган, у ерда рус тили ва адабиёти ўқитувчиси бўлиб ишлаган. 1943-йилгача унинг мудири бўлган. Алексей СССР Ёзувчилар уюшмаси а'зоси ҳам бўлган. 1943-йил баҳорида Қизил Армия сафига чақирилган. 1944-йил 24-мартда Дрогобич учун жангларда ҳалок бўлган[2].
Манбалар
- ↑ Рогожин (Рав) Алексей Владимирович (Wайбаcк Мачине сайтида 2018-12-03 санасида архивланган)(рус.)
- ↑ Откритиэ Года литератури в селских библиотеках (Wайбаcк Мачине сайтида 2018-12-02 санасида архивланган)(рус.)