Lyuterchilik

Лютерчилик — протестантизмнинг йирик йўналишларидан бири. Асосчиси — Мартин Лютер. Германияда пайдо бўлган. Лютерчиликпротестантизмнинг асосий қоидаларини баён қилиб берган. Лютерчиликтарафдорлари католик руҳонийлари ва черковнинг худо билан диндорлар ўртасидаги воситачилик ролини тан олмайди. Христианлик маросимларидан фақат иккитаси — чўқинтириш ва причашчение (эътикод қилувчиларнинг гўё Исонинг ҳақиқий танаси ва қонига қўшилиш учун нон ва вино истеъмол қилиб ўтказиладиган маросими)ни эътироф қилади. Л.да диний ақида, ички диний эътиқод биринчи даражали аҳамиятга эга, диний таълимот Инжилга асосланиши лозим. „Аугсбург диний эътиқоди“ ва „Апология“ни ўз ичига олган „Тотувлик китоби“, Библия ҳамда „Катта“ ва „Кичик“ катехи-зислар Л.нинг асосий диний ҳужжатлари саналади. ЛютерчиликСкандинавия мамлакатларида, Германия, АҚСҲ, Болтиқбўйи мамлакатларида тарқалган. 1947-йилда Жаҳон лютерчилик иттифоқи тузилган.