Маъдан (араб.; кўплиги маодин) — 1) ўрта аср Шарқ муаллифлари, жумладан, Беруний, Ибн Сино ва бошқа асарларида кон, металл, руда, минерал ва умуман ер ости фойдали қазилма бойликлари маъносида қўлланган; 2) ҳар бир нарсанинг асли жойи.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил