Мадай, Мади — Иафетнинг учинчи ўғли, Нойнинг набираси.

Кўп хронистлар бирлашадиган афсонавий аждод ва Эрон тилидаги Мидия ёки Мадиан қабиласининг эпоними. Мидияларнинг мумкин бўлган авлодлари ҳозирги Талиш ва Татидир.

Юбилейлар китобига кўра, у Симнинг қизига уйланган[1].

Иосиппонда бошқа хронистлардан фарқли номлар мавжуд[2]:

Мадай-бурсан (ёки Форсан) мамлакатда яшовчи Азарлос.

Солиҳлар китобида Мадай (Мади) нинг фарзандлари: Ачон (Акон), Зило (Зеэло), Казонай (Кацони) ва Лот[3].

Абу Сулаймон Дауд, Шериф-эл — Идрисга асосланиб, Мадай-Саклабнинг[4] ўғли ҳақида гапиради.

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Книга Юбилеэв, глава 10:35-36}}
  2. ↑ Гаркави А. Я.. Сказания еврейских писателей о хазарах и хазарском царстве. СПб.: Типография Императорской Академии наук, 1874 — 41-бет. 
  3. ↑ Книга Праведного, глава 7 (Wайбаcк Мачине сайтида 2019-09-24 санасида архивланган):5, неуказанний переводчик
  4. ↑ Абу Дауд, Сад учених, в переводе Я. Д. Язикова