Mafarruxiy
Муфаддал ибн Саъд ал-Мафаррухий — эроний тарихчи, араб тилида ёзилган „Китоб Маҳасин Исфаҳон“ („Исфаҳон гўзалликлари китоби“) асарининг муаллифи. Мафаррухий номи билан танилган. Ушбу асар ватани Исфаҳоннинг маҳаллий тарихига бағишланган[1]. Замонавий тарихчиларнинг аксарияти Мафаррухий ўз асарини Салжуқийлар султони Маликшоҳ (ҳ. 1072–1092) ҳукмронлиги даврида ёзган деган фикрда[2].
Мафаррухийнинг ҳаёти ҳақида жуда кам маълумот сақланиб қолган. У Исфаҳоннинг нуфузли оилаларидан бирига мансуб бўлган ҳамда ўз насабини исломдан аввалги Сосонийлар империяси (224—651) зодагонларига боғлаган (ёки шундай деб таъкидлаган). Оиласи эҳтимол Исфаҳон атрофида ер-мулкка эгалик қилган[3]. Мафаррухийнинг ота томондан бобоси Абу Муслим Тоҳир ибн Муҳаммад бўлиб, у машҳур Бувайҳийлар ҳукмдори Адуд уд-Давла (ҳ. 949–983) саройидаги шоирлардан бири эди[2][1]. Мафаррухийнинг она томондан бобоси Абу Ҳасан ал-Андаъоний бўлиб, Исфаҳон ҳокими билан алоқадор шахс бўлган[2].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Буллиэт 1986, с. 1157.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Дуранд-Гуéдй 2008, с. 70.
- ↑ Дуранд-Гуéдй 2008, с. 69.
Адабиётлар
- Буллиэт, Р. (1986). "ал-Мāфаррūк̲ҳ̲ī". ин Босwортҳ, C. Э.. Энcйcлопаэдиа оф Ислам. Волуме В: Кҳе–Маҳи (2нд нашри). Леиден: Э. Ж. Брилл. 1157 б. ИСБН 978-90-04-07819-2. ҳттпс://референcеwоркс.бриллонлине.cом/энтриэс/энcйcлопаэдиа-оф-ислам-2/ал-мафаррукҳи-СИМ_4757.
- Дуранд-Гуéдй, Давид (2005). "Иранианс ат Wар ундер Туркиш Доминатион: Тҳе Эхампле оф Пре-Монгол Исфаҳан". Ираниан Студиэс 38 (4): 587–606. дои:10.1080/00210860500338382. (регистратион реқуиред)
- Дуранд-Гуéдй, Давид (2008). "Тҳе Политиcал Агенда оф ан Ираниан Адīб ат тҳе Тиме оф тҳе Греат Салжуқс: Мāфаррūкҳī'с К. Маḥāсин Иṣфаҳāн Пут Инто Cонтехт". Ноувелле Ревуэ дес Éтудес Ираниэннес: 67–105. ҳттпс://www.аcадемиа.эду/1610760.
- Паул, Жüрген (2000). "Тҳе Ҳисториэс оф Исфаҳан: Мафаррукҳи'с Китāб маḥāсин Иṣфаҳāн". Ираниан Студиэс 33 (1/2): 117–132. дои:10.1080/00210860008701978. (регистратион реқуиред)
- Пеаcоcк, А. C. С.. Тҳе Греат Селжук Эмпире. Эдинбургҳ Университй Пресс, 2015 — 1–378-бет. ИСБН 978-0-7486-3826-0.