Magʻaltay ibn Qalij (1291 – 1361) – Mamluklar davridagi islom olimi va yozuvchi. Asarlari turli mavzularni, jumladan, biografik lugʻatlar, tarixiy hikoyalar va diniy tadqiqotlarni oʻz ichiga oladi. Uning „Ikmol Tahzib al-Kamol“ va „Al-Vodih al-Mubin“ kabi asarlari uning hadis ilmi, tarix va adabiyotni qamrab olgan serqirraligini namoyon etadi.

Magʻlatay ibn Qalij
Shaxsiy maʼlumotlar
Tavalludi
Magʻlatay ibn Qalij

1291
Vafoti 1361
Dini Islom
Mazhab Sunniylik
Imom Hadis ilmi
Mashhur ish(lar)i
  • Ikmol Tahzib al-Kamol,
  • 'Al-Vahih al-Mubin,
  • Muxtasar tarix al-xulafo
Tanilgan sohasi Islom ilmi, Hadisshunoslik, Tarixiy va biografik yozuvlar
Kasbi Olim, yozuvchi, tarixchi

Biografiyasi

Qalij 13-asr oxirida tugʻilib, 14-asr oʻrtalarigacha yashagan. U Mamluklar sultonligi davrida faol boʻlgan, oʻz davrining intellektual anʼanalari bilan shugʻullangan[1].

Qalij tarixiy shaxslar, voqealar va diniy tushunchalarni hujjatlashtirish va tahlil qilish orqali islom ilmiga hissa qoʻshgan. Biografik lugʻatlarga eʼtibor qaratgani hadis roviylari haqida muhim maʼlumotlarni saqlab qolgan[2]. Bundan tashqari, uning ishqda shahidlik (shuhadaʼ al-hubb) haqidagi izlanishlari uning yozuvchi sifatidagi koʻp qirraliligini koʻrsatib, diniy fidoyilik va insoniy tuygʻu oʻrtasidagi tafovutni yoʻqotadi[3][4].

Hijriy 762-yili (milodiy 1361) Qohirada vafot etgan[5].

Manbalar