Makarey
Макарей (бошқа доктор Μάκаρ) — Юнон мифологиясининг қаҳрамони, Салоникалик циклдан, Эоланинг ўғли. Ўз опасин Канакининг жазмани бўлди ва бунинг учун отаси уни жазолади.
Мифологияда
Макарей(юнон тилидан таржима қилинган — „бахтли“) Эоланинг ўғли эди. Юнон мифологиясида Эол исмли иккита қаҳрамон бор ва Еврипид Фессали шоҳи, Эллин ўғли ва Девкалионнинг набираси бўлган Макарейнинг отаси деб атайди. Овид Эола шамолларининг худоси ҳақида гапиради[1].
Макарей опаси Канака билан зино қилди ва у ундан бола туғди. Буни билиб, Эол Канакани ва болани ўлдирди ёки қизини болани ўлдиришга ва ўз жонига қасд қилишга мажбур қилди. Макарей ҳам ўз жонига қасд қилишга мажбур бўлди[2].
Адабиётда
Макарей ва Канак афсоналари Еврепид ва Ликофрон, Антифан ва Эриф комедиясининг фожиаларига бағишланган. Еврепид песасини „Эол“ ёки „Канака“[3] деб аташ мумкин, қолган учтаси „Эол“деб номланган. Барча ҳолатларда матнлар бутунлай йўқолади. Антик олимларнинг фикрига кўра, комедиялар бахтли финалга эга бўлиши мумкин. Овид ўзининг "қаҳрамони"га Канака номидан ёзилган Макарейга мактубибини киритди[2]. Бу асарда у афсонанинг классик версиясига амал қилади[1].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Овидий 1973.
- ↑ 2,0 2,1 Гигин 2000.
- ↑ Овидий 1973, Героиды, ХИ, прим.
Адабиётлар
- Гигин. Мифы. Алетейя, 2000. ИСБН 5-89329-198-0. [сайт ишламайди]
- Публий Овидий Назон. Элегии и малые поэмы. М.: Художественная литература, 1973.