Manba
 | Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Манба сўзи араб тилидан келиб чиққан منبع منابيع نبع— дарёнинг бошланиш (сув оладиган) жойи (музлик, қорлик, булоқ, ботқоқлик). Кўпинча, М. деб оқимнинг доимий ўзани бошланадиган жойга айтилади. Кўп сонли манбаларга эга бўлган дарё тизимида узоқроқдагиси ва энг серсувлиси бош М. ҳисобланади. Баъзида дарёнинг бош ўзани ва унинг манбаси турли номларда бўлиши мумкин, масалан, Амударё — Панж ва Вахш дарёлари, Сирдарё — Норин ва Қорадарё, Зараф-шон — Мастчоҳ ва Фондарёларнинг қўшилишидан ҳосил бўлади. [1]
Манбалар
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |
|
Бу мақолада бошқа тил бўлимларига ишорат йўқ. Сиз уларни топиб ва ушбу мақолага қўшиб, лойиҳага ёрдам беришингиз мумкин. |
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (август 2024) |