Manchester Town Hall
Манчестер Тоwн Ҳалл — Англиянинг Манчестер шаҳридаги Виктория даври, неоготик услубдаги муниципал бино. Бу Манчестер шаҳри Кенгашининг тантанали штаб-квартираси бўлиб, бир қатор маҳаллий ҳукумат идоралари жойлашган. Бино шимолда Алберт майдонига ва жанубда Авлиё Пётр майдонига қараган, Манчестер Кенотаф эса унинг жанубий киришига қараган.
| Манчестер Тоwн Ҳалл | |
|---|---|
 | |
| Умумий маълумот | |
| Меъморий услуби | Готика услуби |
| Манзили |
Тоwн Ҳалл Алберт Сқуаре Манчестер М2 5ДБ |
| Шаҳар | Манчестер |
| Мамлакат | Англия |
| Қурилиши бошланган | 1868-йил |
Архитектор Алфред Уотерхаус томонидан ишлаб чиқилган шаҳар ҳокимияти 1877-йилда қуриб битказилган. Бинода офислар ва катта тантанали заллар мавжуд бўлиб, у Форд Мадокҳ Брауннинг шаҳар тарихини акс эттирувчи ажойиб Манчестер расмлари билан безатилган. Кириш ва ҳайкалтарошлик залида Далтон, Жоуле ва Барбиролли каби нуфузли шахсларнинг ҳайкаллари мавжуд.
1938-йилда алоҳида Тоwн Ҳалл кенгайтмаси қуриб битказилди ва Ллойд кўчаси устидаги иккита ёпиқ кўприк билан боғланган. 1952-йил 25-февралда шаҳар ҳокимияти И даражали рўйхатга олинган бино сифатида белгиланди.
Тарихи
Манчестернинг асл фуқаролик маъмурияти „Кинг Стреэт“даги полиция идорасида жойлашган эди. Кросс Стреэтнинг бурчагидаги Кинг Стреэтда жойлашган Тоwн Ҳалл Френсис Гудвин томонидан ишлаб чиқилган ва 1822—1825-йилларда қурилган. Бино Жон Соаннинг кучли таъсири остида классиклаштирилган тарзда, чуқурлаштирилган марказ бўйлаб ионли устунлар экрани билан яратилган. Бино узунлиги 41 м ва баландлиги 23 м, биринчи қаватда қўмита хоналари ва бош констебл, геодезиячи, ғазначи, бошқа зобитлар ва котиблар учун кабинетлар жойлашган. Биринчи қаватда мажлислар заллари жойлашган. Бино ва ер 39 587 фунт стерлингга тушди[1].
Шаҳарнинг катталиги ва бойлиги ошгани сайин, асосан тўқимачилик саноати натижасида, унинг маъмурияти мавжуд об’эктлардан ошиб кетди ва янги бино қуриш таклиф қилинди. Кинг Стреэт биносини кейинчалик кредит кутубхонаси, кейин эса Ллойдс Банк эгаллаган. Фасад 1912-йилда Ҳитон Паркига олиб ташланди, бу ерда банк, „Кинг Стреэт-53“ кўчасида қурилган[2].
Янги шаҳар ҳокимиятини режалаштириш 1863-йилда бошланган. Манчестер корпорацияси уни „ўртача талаб қилиниши мумкин бўлган ҳар қандай нархда мамлакатдаги ҳар қандай шунга ўхшаш бинодан устун бўлса ҳам, тенг бўлишини“ талаб қилди[3][4]. Тегишли жойларни, жумладан Пиккадиллини ўрганиб чиққандан сўнг, Алберт майдонига қараган ғалати шаклдаги участка танланди[3].
137 та аризани жалб қилган шаҳар ҳокимиятини лойиҳалаш бўйича танловнинг иккинчи босқичини классик ва готикачи Жорж Эдмунд Стрити Томас Левертон Доналдсон ҳакамлик қилди[5]. Дизайн ва эстетика нуқтаи назаридан Уотерхауснинг таклифи Спеакман & Чарлесwортҳ, Олдрид Сcотт ва Wортҳингтон[6] таклифларидан кейин тўртинчи ўринни эгаллади, аммо унинг дизайни меъморчилик сифати, жойлашуви ва ёруғликдан фойдаланишда анча устун деб топилди ва у 1-апрелда меъмор этиб тайинланди[7].
Пойдеворга 1868-йил 26-октабрда шаҳар мери Роберт Неилл томонидан пойдевор қўйилган. Қурилиш 9 йил давом этди ва 14 миллион ғишт ишлатилди[8]. Қиролича Виктория иштирок этишдан бош тортганида, Манчестер Тоwн Ҳалл 1877-йил 13-сентабрда лойиҳани қўллаб-қувватлаган мер Абел Хейвуд томонидан очилди[9].
Архитектураси
Виктория шаҳарларида тез сур’атлар билан ўсиб бораётган ифлосланиш меъморлар учун катта муаммоларни келтириб чиқарди. „Бино бўйлаб таъминланган дераза ёруғлигининг етарлилиги“ни таъминлаш меъморий қурилмалардан фойдаланиш билан ҳал қилинди: биринчи қаватдаги тўхтатилган хоналар, темир конструкциялар, шифтлар, қўшимча деразалар ва ётоқхоналар, „қарзга олинган чироқлар“ ёрдамида амалга оширилди. ёруғлик „камроқ кучли“ бўлган жойларда мозаик мармар қопламаси билан биргаликда ички бўшлиқлар ва сирланган оқ ғиштлар[10]. Шаффоф шиша муҳим хоналарда, рангли ойналар учун очиқ рангли ранглар билан ишлатилган, чунки „Манчестер осмони чуқур витражлардан фойдаланишга ёрдам бермайди“[11].
Бино ХИИИ асрнинг эрта инглиз готика меъморчилигининг мавзулари ва элементларидан фойдаланган ҳолда Виктория готикаси меъморчилигининг қайта тикланиш услубини намойиш этади. Готикани танлашга Гансеа лигасининг тўқимачилик савдосида Манчестернинг кеч ўрта асрлар меросини маънавий эътироф этиш истаги ва Ливерпулнинг неоклассик архитектурасидан устун бўлган мода нео-готик услубда замонавийликни тасдиқлаш истаги таъсир кўрсатди[12].
ХИХ асрнинг ўрталарида Манчестерда атмосфера ифлосланиши туфайли кўплаб муҳим Грузия бинолари қорайган. 1870-йилларга келиб маҳаллий юмшоқ қизил Cоллйҳурст қумтоши жамоат бинолари учун яроқсиз деб топилди ва қаттиқ Пеннине қумтошларига афзаллик берилди[11]. Архитектура танлови аризалари қисман уларнинг „туман иқлими“га мувофиқлиги бўйича баҳоланди ва тош турлари намуналари ўрганилди[13]. Манчестер атмосферасининг зарарли таъсири[14][15][16][17]. Ички безак доимий ранг ва тозаланадиган юзаларни таъминлаш мақсадида танланган. Жамоат коридорлари гипс эмас, балки теракота билан қопланган ва тош гумбазли шифтлар, плиткали дадолар ва ювиладиган мозаик поллардан кенг фойдаланилган[18].
Замонавий готика биноларида ишлатиладиган Виктория даврининг юқори оғирлиги ва рангидан воз кечган ва баъзи Манчестер аҳолиси томонидан етарлича готика эмаслиги учун танқид қилинган. „Унинг меъморий таъсирининг катта қисми куйган ва тутун туфайли деярли кўринмас ҳолга келганлиги сабабли йўқолган“ бинога катта миқдорда пул сарфлаш қарори танқид қилинди[19]. Wатерҳоусе юқори Виктория готикасидаги биноларда, масалан, Сент-Панкрас темир йўл станциясида кўриниб турганидек, полихром схемасидан фойдаланишдан қочди, чунки бу амалий эмас, чунки Манчестернинг саноат атмосфераси бу таъсирни тезда йўқ қилади ва бир хил тош ташқи кўриниши яхшироқ ечим деб қарор қилди[20]. Манорнинг биринчи хўжайини Томас Грелли ва Томас де ла Уоррнинг ҳайкаллари Алберт майдони ва Малика кўчасининг бурчагида олтитаси орасида жойлашган[21]. Wатерҳоусе дизайни муваффақиятли бўлди ва унинг ташқи кўриниши 1890-йилларнинг охирларида қорайган бўлса-да, тошдан ясалган буюмлар тозаланиши ва 1960-йилларнинг охирида асл кўринишини тиклаш учун мос ҳолатда эди[22].
Соат минораси
Баландлиги 85 м бўлган қўнғироқ минораси, Манчестердаги олтинчи энг баланд бино ҳисобланади, 23 та қўнғироқдан иборат кариллонни ўз ичига олади: 12 та қўнғироқ тўлиқ айлана ўзгариши учун осилган ва Жон Тейлор Беллфоундерс томонидан ишлаб чиқарилган[23][24]. Соат қўнғироғи биринчи марта 1879-йил Янги йил куни жиринглади, лекин ёрилиб кетди[25][26], 1882-йилда алмаштирилди, кейин эса 1937-йилда барча қўнғироқлар билан қайта тикланди[27]. Миноранинг соат юзида „Забур 90:12“дан „Кунларимизни санашни ўргатинг“ деган ёзув бор. Соат қўнғироғига Абел Ҳейвуднинг бош ҳарфлари АҲ ва Теннисоннинг „Ринг Оут, Wилд Беллс“ асаридаги „Ринг оут фалсе, ринг тҳе труэ“ қатори ёзилган[28].
Галерея
-
Кириш вестибюли -
Кириш вестибюлидаги Жон Далтон ҳайкали -
Кириш вестибюлидаги Жамес Пресcотт Жоуле ҳайкали -
Кириш зали -
Спирал зинапояга чиқадиган асосий зинапоя -
Катта залдан ташқари томон -
Катта зал, унинг деворлари Манчестер расмлари билан безатилган -
Конференция зали -
Зиёфат хонаси -
Ё'лак
.JPG)
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ Паркинсон-Баилей 2000, с. 60
- ↑ Певснер, Николаус. Соутҳ Ланcашире: Тҳе Индустриал анд Cоммерcиал Соутҳ. Неw Ҳавен, УСА: Яле Университй Пресс, 1969 — 269-бет. ИСБН 0-300-09615-1.
- ↑ 3,0 3,1 Ҳартwелл 2001, с. 71
- ↑ Боwлер 2000, с. 175.
- ↑ „1881 – Десигнс фор Манчестер Тоwн Ҳалл Cомпетитион, Ланcашире“. Арчисеэк. Қаралди: 6-сентабр 2012-йил.
- ↑ Паркинсон-Баилей 2000, с. 107
- ↑ Паркинсон-Баилей 2000, с. 108
- ↑ Эденсор, Тим; Дреw, Иан, Буилдинг Стоне ин тҳе Cитй оф Манчестер, 2017-08-05да асл нусхадан архивланди, қаралди: 4-феврал 2010-йил
{{cитатион}}: CС1 маинт: дате формат () - ↑ Wйке & Cоcкс 2004, с. 24
- ↑ Боwлер 2000, сс. 177–9
- ↑ 11,0 11,1 Боwлер 2000, с. 180
- ↑ „Пеопле'с Палаcес: Тҳе Буилдинг оф Манчестер Тоwн Ҳалл“. ББC. Бритиш Броадcастинг Cорпоратион. Қаралди: 30-декабр 2011-йил.
- ↑ Боwлер 2000, с. 181.
- ↑ Эденсор. „Витал урбан материалитй анд иц мултипле абсенcес: Тҳе буилдинг стоне оф cентрал Манчестер“. ресеарчгате (2012-йил 1-сентябр). Қаралди: 14-сентабр 2020-йил.
- ↑ Либрариэс. „Неглеcтед Брадфорд Индустриэс: Стоне Қуаррйинг“ (эн). Брадфорд анд Дистриcт Лоcал Студиэс (6-октабр 2017-йил). Қаралди: 14-сентабр 2020-йил.
- ↑ Wатерс, C.Н.. А геологиcал баcкгроунд фор планнинг анд девелопмент ин тҳе Cитй оф Брадфорд Метрополитан дистриcт. Волуме 2: А течниcал гуиде то гроунд cондитионс. НЕРC, Департмент оф тҳе Энвиронмент, 1996 — 39-бет.
- ↑ „Стратегиc Стоне Студй: А Буилдинг Стоне Атлас оф Wест & Соутҳ Ёркшире“. Бритиш Геологиcал Сурвей. Энглиш Ҳеритаге (2012-йил 1-март). 12-июн 2020-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 14-сентябр.
- ↑ Боwлер 2000, с. 184
- ↑ Боwлер 2000, с. 183.
- ↑ Ҳартwелл 2001, с. 74
- ↑ Тоwн Ҳалл Гуиде, с. 5
- ↑ „Снапшоц оф Манчестер ин тҳе 1960с“. Флаш Баcк. Қаралди: 10-апрел 2020-йил.
- ↑ Беллс, қаралди: 5-феврал 2010-йил
{{cитатион}}: CС1 маинт: дате формат () - ↑ „Ҳйдраулиc Пумпинг Энгине“. Сcиэнcе Мусеум Гроуп.
- ↑ Тоwн Ҳалл Гуиде, с. 19
- ↑ Линтон, Дебораҳ. „Перфеcт тиминг: Тоурс оф ҳисториc Манчестер тоwн ҳалл cлоcк тоwер то бегин“. Манчестер Эвенинг Неwс (10-ноябр 2011-йил). 2011-йил 17-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-декабр 2011-йил.
- ↑ Cартер, Ҳелен. „Манчестер тоwн ҳалл опенс cлоcк тоwер то виситорс wитҳ ан эе фор а виэw“. Тҳе Гуардиан (16-ноябр 2011-йил). Қаралди: 31-декабр 2011-йил.
- ↑ Дове, Р. Ҳ. (1982) А Беллрингер’с Гуиде то тҳе Чурч Беллс оф Бритаин анд Рингинг Пеалс оф тҳе Wорлд, 6тҳ эд.
Ҳаволалар
- Шаҳар маъмуриятининг биринчи қават режаси
- Шаҳар ҳокимияти қўнғироқлари (Wайбаcк Мачине сайтида 2021-01-26 санасида архивланган)
- Шаҳар ҳокимияти органи (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-09-27 санасида архивланган)
- Тҳе Гуардиан дан видео