44°25′46″Н 26°06′07″Э / 44.42944°Н 26.10194°Э / 44.42944; 26.10194

1841-йилда Манук карвонсаройининг ҳовлиси
Cарол Сзатҳмари томонидан 1867–1870-йилларда олинган фотосурат
Манук Бей

Манук меҳмонхонаси (руминча: Ҳанул луи Мануc) – Руминиянинг Бухарест шаҳридаги фаолият кўрсатаётган энг қадимги меҳмонхона биноси. Шунингдек, бинода машҳур ресторан, бир нечта бар, қаҳвахона ва кўчага қараган дўконлар жойлашган. Унинг кўп қаватли балконли массив ҳовлиси кўплаб томошалар ва ярмаркаларга мезбонлик қилган ҳамда Руминия телевидениеси ходимлари учун фолклор томошаларини суратга олишда машҳур жой бўлган. Меҳмонхона ва ресторан 2007-йилда капитал таъмирланган.[1][2]

Жойлашуви

Бино Страда Франcезă 62–64-уй манзилда жойлашган (бу кўча ўтмишда Иулиу Маниу, 30 Деcембриэ ва Cарол номлари билан ҳам аталган).[3] У Эски сарой (Cуртеа Вече) харобалари билан рўбарў келади. Бир томони ҳозирги улкан замонавий майдон – Пиаțа Унириига қараган бўлса-да, бино ичидаги ҳовли ёки хоналарда бу замонавийликнинг асари сезилмайди.

Тарихи

Карвонсарой 1808-йилда карвонсарой сифатида қурилган ва дастлаб бой арман тадбиркори Эмануэл Мирзаянга тегишли бўлган. У кўпроқ туркча Манук Бей номи билан танилган. 19-асрнинг ўрталарига келиб, у Бухарестнинг энг муҳим савдо мажмуаси бўлиб, у ерда 15 та улгуржи савдогар, 23 та чакана савдо дўкони, 107 та офис ёки яшаш хонаси, иккита қабулхона ва пиво хонаси мавжуд эди.[3]

Манук меҳмонхонаси бир неча бор реставрация қилинган бўлса-да (1848, 1863, 1966–1970, 1991–1992 ва сўнгги бор 2007-йилда), унинг асосий тузилиши сақланиб қолган. Липсcани туманидаги 19-асрга оид сақланиб қолган учта карвонсарой орасида у ҳозирда ҳам меҳмонхона сифатида фойдаланилаётган ягонасидир.

Бу ер 1806–1812-йиллардаги Россия-Туркия урушига чек қўйган Бухарест шартномаси бўйича дастлабки музокаралар ўтказилган жой бўлган. 1842-йилда бинода қисқа вақт Бухарест мерияси ҳам жойлашган.[4] 1880-йиллар атрофида меҳмонхонадаги заллардан бири театр сифатида фойдаланилган ва у ерда биринчи Руминия оперетта томошаси қўйилган.

Руминия Биринчи жаҳон урушига киришидан олдин, 1914–1916-йилларда „Сала Даcиа“ залида Трансилвания ва Буковинани бирлаштириш орқали „Буюк Руминия“ тузишга интилган уруш тарафдорлари партиясининг йиғилишлари ўтказилган.

Бино 1949-йил 19-февралда давлат тасарруфига олинган (национализация қилинган). 2007-йил феврал ойида унга бўлган эгалик ҳуқуқи шаҳзода Шербан-Константин Кантакузинога қайтариб берилди.[3]

Галерея

Шунингдек қаранг

Манбалар

  1. ↑ Фестивал 39 де ла Унирии, уна дин cеле маи cуносcуте cафенеле, с-а инчис, ДаилйБусинесс.ро, 2010-02-12. Аccессед онлине 2010-02-12.
  2. ↑ Ҳанул луи Мануc, ун симбол ал Cапиталеи, реноват ин cондиţии илегале!, Про ТВ, 2009-10. Аccессед онлине 2010-02-12.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Ҳанул луи Мануc, реституит дефинитив принțулуи Șэрбан Cантаcузино (Wайбаcк Мачине сайтида 2013-04-17 санасида архивланган), стири.аcаса.ро, 2007-02-27. Аccессед онлине 2010-02-12.
  4. ↑ Мануc’с Инн (Wайбаcк Мачине сайтида 2007-12-18 санасида архивланган), ротравел.cом. Аccессед онлине 2010-02-12.

Ҳаволалар