Manzur Nomani
Муҳаммад Манзур Номани (тах. 1905-йил 15-декабр – 1997-йил 4-май) ҳинд ислом олими. Ёзма асарлари орасида Маарифул Ҳадис, Ислом Кя Ҳаи? ва Хумайний ва Эрон инқилоби мавжуд.
Муҳаммад Манзур Номани | |
|---|---|
 | |
| Шахсий маълумотлар | |
| Таваллуди | тах. 1905-йил 15-декабр |
| Вафоти |
4-май 1997-йил (91 ёшда) Лакҳнау, Уттар-Прадеш, Ҳиндистон |
| Дини | Ислом |
| Миллати | Ҳиндистонлик |
| Мазҳаб | Аҳл ас-Сунна вал-Жамоа |
| Юриспруденсия | Ҳанафия |
| Оқим | Деобандий |
| Асосий қизиқиш(лар)и | Ҳадисшунослик, полемика |
| Алма матер |
Мадраса Исламия Арабия Сиражул Улоом Самбҳал Дорул улум Деобанд |
| Касби | Уламо, ёзувчи, мунозарачи |
1927-йилда Дорул Улум Деобандни тамомлаган ва у ерда Анвар Шоҳ Кашмирийдан ҳадис илмидан таҳсил олган. Тўрт йил Дорул Улум Надватул Уламода Шайх ал-Ҳадис лавозимини эгаллаган ва Абул Ҳасан Али Надвийнинг яқин ҳамроҳи бўлган. 1941-йилда Жамоати исломийнинг асосчиси бўлиб, у Абул Аъло Мавдудийдан кейин гуруҳнинг амир ўринбосари этиб сайланган. Бироқ, 1942-йилда Маудуди билан келишмовчиликлар туфайли у бир гуруҳ аъзоларни ташкилотдан истеъфога чиқишга бошчилик қилган. Кейин у Муҳаммад Илёс Қандлавийнинг Таблиғи жамоатига аъзо бўлди. У Дорул Улум Деобанднинг Мажлис-э-Шоро ва Мажлис-э-Амила (Ижроия кенгаши)да хизмат қилган ва Ислом олами уюшмаси аъзоси эди.
Биография
Манзур Номани 1905-йил 15-декабрда (ҳижрий 1323-йил 18-шаввол) Британия Ҳиндистонининг Агра ва Оуд бирлашган вилоятлари Самбҳал шаҳрида туғилган[1][2]. Унинг отаси Сўфи Муҳаммад Ҳусайн ўрта даражада бадавлат тадбиркор эди[3]. Номани Сиражул Улум Ҳилали Сарай Самбҳал мадрасасини тамомлаган[4]. Кейинчалик у Дорул Улум Мауда таҳсил олди[1][2]. Дорул Улум Деобанд 2 йил ўқиди. Ҳижрий 1345-йилда (1927) даврат ҳадис имтиҳонидан энг юқори балл олган ҳолда битирди[1][2]. Дорул Улум Деобанддаги устозлари орасида Анвар Шоҳ Кашмирий, Азизур Раҳмон Усмоний ва Сираж Аҳмад Рашидий бор эди[3].
Таълимини тугатгач, у уч йил Амроҳадаги Мадраса Чилла дарс берди. Сўнгра тўрт йил давомида у Лакҳнаудаги Дорул Улум Надватул Уламода Шайх ал-ҳадис лавозимини фаолият кўрсатди[1][2].
1934-йилда (1353-ҳижрий йилда) у Барелидан ал-Фурқан номли ойлик журнални таъсис этди. Журнал дастлаб баҳс-мунозарага йўналтирилган эди, аммо 1942-йилда (1361-ҳижрий йилда) у кўпроқ илмий ва диний журналга айланди[1].
1943-йилда (1362-ҳижрий йилда) у Дарул Улум Деобанднинг Мажлис-э-Шурасига аъзо этиб тайинланди[1][2].
У 1997-йил 4-май куни Лакҳнау шаҳрида вафот этди ва Аишбагҳда дафн этилди[5][3][6].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Сед Меҳбооб Ризwи „Маулана Муҳаммад Манзоор Наумани“, . Ҳисторй оф тҳе Дар ал-Улум Деобанд. Дар ал-Улум Деобанд, Индиа: Идара-э Иҳтемам, 1981 — 113–114-бет.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 "صاحب کتاب کا مختصر تعارف / Ṣāḥиб-и китāб кā мук͟ҳтаṣар таъāриф". Ин Муḥаммад Манзоор Номāнī. Футūḥāт-и Номāнīяҳ (Урду). Лаҳоре: Анжумāн Иршāдул Муслимīн, 2006 — 876–880-бет.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Гҳуфрāн ал-Ḥаққ ал-Сwāтī (Септембер 2010). "نبذة من حياة الشيخ العلامة محمد منظور أحمد النعماني رحمه الله / Нубдҳаҳ мин ḥаят аш-шайкҳ ал-'аллāмаҳ Муḥаммад Манзоор ан-Номāнī раḥимаҳу'ллāҳ" (Арабиc). Ал-Фарооқ Арабиc (Карачи: Идāрат ал-Фāрūқ). Арчивед фром тҳе оригинал он 25 Септембер 2020. ҳттпс://wеб.арчиве.орг/wеб/20200925165013/ҳттп://www.фарооқиа.cом/ар/либ/1431/10/п27.пҳп. Қаралди: 15 Деcембер 2014.Манзур Номани]]
- ↑ „Алумни“. Мадраса Сиражул Улоом Самбҳал. 2020-йил 22-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 15-декабр.
- ↑ Асир Адраwи. Тазкираҳ Машāҳīр-э-Ҳинд: Карwāн-э-Рафта, 2 Април 2016 (Урду), Деобанд: Дарул Муаллифеэн — 289-бет.
- ↑ "Муҳаммад Манзоор Номани, Муслим счолар, диэд ин Луcкноw он Май 4. Ҳе wас 92.". Дата Индиа (Неw Делҳи: Пресс Институте оф Индиа): 361. 1997.