Марадбек Каримович Ҳамраев (шунингдек Мурод Ҳамраев; 1936-йил, Олма-Ота — 1983-йил, Тошкент) — уйғур адабиёцҳуноси ва ёзувчиси. СССР Педагогика фанлари академиясининг мухбир аъзоси (1978-йил).

Марадбек Каримович Ҳамраев
Таваллуди 1936-йил
Вафоти 1983-йил

Тошкентдаги Ўрта Осиё давлат университетини тамомлаган, сўнгра Қозоғистон ССР Фанлар академияси Адабиёт ва санъат институти аспирантурасида таҳсил олган. 1961-йилда „Уйғур классик ва замонавий шеъриятида қофия“ номли номзодлик диссертациясини ҳимоя қилган. 1964-йилда „Туркий версификация асослари“ номли докторлик диссертациясини ҳимоя қилган (монография сифатида нашр этилган)[1]. Биринчи уйғур — фан доктори бўлган. Ўша йили ХВ-ХИХ-асрлар уйғур шеъриятининг Ҳамраев томонидан тайёрланган „Асрлар садоси“ антологияси нашр этилади (Олма-Ота: Казгослитиздат). 1967-йили „Уйғур халқи маданиятининг юксалиши“ китобини, 1969-йили „Асрлар оша ўлмас сўз“ номли мақолалар тўпламини нашр эттиради. 1970-йилда Ленин комсомол мукофоти совриндори бўлган. Уйғур халқ оғзаки ижодини тўплаш ва нашр этиш устида ишлаган, уни рус ва ўзбек тилларига таржима қилган. У уйғур шеърияти (хусусан, Лутфулла Муталлип, Билол Нозим) таржималари билан ҳам шуғулланган.

1977-йилдан умрининг охиригача Ўзбекистон ССР Фанлар академияси Педагогика фанлари илмий-тадқиқот институтига раҳбарлик қилган. Уйғур миллий мактаблари учун уйғур адабиётидан дарслик муаллифи. Ўлимидан сўнг „Ҳаёт олови: туркий тилли халқларнинг шеърлари тузилиши тизими ҳақида“ (1988-йил) китоби нашр этилган.

Олма-Ота ва Тошкентдаги мактаблар Ҳамраев номи билан аталган.

Манбалар