Mariten Jak

Маритен Жак (18.11.1889-04.29.1973)-неотомизм оқимига мансуб франсуз диний фалсафаси вакили. 1906-йилда католик динини қабул қилган. Янги давр фалсафасини Маритен фалсафий тафаккур инқирози ва тубанлашуви, деб баҳоланган эди. Лютер, Декарт ва Руссо, унинг фикрича, эътиқод тафаккур ва ҳиссиёт соҳаси, субективизм тантанасининг сабабчилар бўлиб, улардан кейин ахлоқий ва ижтимоий бошбошдоқлик ҳукмрон бўлади. Бу ҳолни бартараф этишнинг ягона йўли эса, унингча ўрта асрлардаги „тафаккур тиниқлиги“ ва обективликка қайтишида эди. Ню-Ёркда Маритен „свилизация“ номи билан „Сиёсий фал“ бўйича нашрларнинг махсус туркумини ташкил қилди. Бу туркумда у капиталга асосланган муносабатларни „Христиан демократияси“ нуқтаи назаридан танқид қилган асарларни босиб чиқаради. Маритен ўзинг санъацҳунослик ва педагогикакага доир асарлари билан ҳам танилган.