МАРЛО (Марлоwе) Кристофер (1564.6.11, Кентербери - 1593.30.5, Дептфорд) — инглиз шоири ва драматурги. Диний хизматдан воз кечиб, 1587-йилдан Лондонда актёрлар труппасида ишлаган, драматургия билан шуғулланган. 2 қисмли "Буюк Темур" (1587—88) температурагедиясида Амир Темур афсонавий, романтик бўёқларда тасвирланган. Немис халқ афсонаси асосида яратган "Доктор Фаустнинг фожиали тарихи" (1592) песасида қудратли инсоннинг олам сирларини билишга интилиши, "Малталик яҳудий" (1588), "Париждаги қонхўрлик" (1593) температурагедияларида мол-дунё ва ҳокимиятга эришиш йўлида инсонийлик қиёфасини йўқотган шахслар фожиаси тасвирланган. Шекспирнинг дастлабки ("Генрих ВИ", "Тит Андроник") песалари М. билан ҳамкорликда ёзилган, деб тахмин қилинади. Трагедия жанрини янги боскичга кўтарган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил