Mashiah ben-Yosef
Машиаҳ бен-Ёсеф (бошқ. מייי-йwוו, „Юсуфнинг ўғли Масиҳ“) — иброний апокалиптик адабиётида Юсуф ёки Эфрайим қабиласидан келиб чиққан Масиҳ[1]. У Довуд Ўғли Масиҳнинг олдига келади ва Исроил душманлари билан жангда ҳалок бўлади[2].
Баъзилар бу тасвирни раввинларнинг „ихтироси“ деб ҳисоблашади, аммо бошқалар унинг келиб чиқиши Трояда деб ҳисоблашади[3].
Эҳтимол, Юсуфнинг қабиласидан („Масиҳ, Юсуфнинг ўғли“) ва унинг ўлими ҳақидаги фикр бар-Коҳба ва унинг қўзғолонидан келиб чиққан. Кейинги Талмуд манбаларида миллий-сиёсий мотивлар асосан маънавий ва мифологик мотивларга ўз ўрнини босади.
Машиаҳ бен Ёсеф Талмудда фақат бир марта эслатиб ўтилган: "донишмандлар бу ёзилганидек ўлдирилиши керак бўлган машиаҳ бен Ёсеф ҳақида гапиришди (Захаря 12,10): „…ва улар кимга зарба бергани учун кўзларини менга қаратадилар …“[4].
Раши маълумотларига кўра, Машиаҳ бен Ёсеф Гог ва Магог уруши пайтида ўлдирилади[4].
Рав Саадия Гаон Ёсефнинг авлоди Галилейда пайдо бўлишини ва унинг атрофида одамлар тўпланишини батафсил баён қилди; у Эдомнинг қўлида бўлган маъбадга боради; кейинчалик у ўлади[5][4].
Каббалаҳ Аризона („Шаар ҳа-cаванот“) таълимотига кўра, ҳар бир авлодда Машиаҳ бен Ёсеф руҳининг „учқунлари“ бўлган қаҳрамон мавжуд. Раби Ҳаим Виталнинг сўзларига кўра, Аризалнинг ўзи шундай одам эди ва „Довуд тахтини“ тиклашга чақирган Шмон-Эсре дуоси пайтида талабалардан Машиаҳ бен Ёсеф ўлдирилмаслиги учун ибодат қилишни сўради[4].
Манбалар
- ↑ „Мессия“. Электронная еврейская энциклопедия.
- ↑ Счочет, Рабби Проф. Др. Жаcоб Иммануэл „Мошиач бен Ёссеф“. 2022-йил 8-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 18-июн.
- ↑ Д.C. Митчелл, Мессиаҳ бен Жосепҳ (Неwтон Меарнс: Cампбелл, 2016); 'Фирстборн шор анд рем: А Саcрифиcиал Жосепҳите Мессиаҳ ин 1 Эноч 90.37-38 & Деутерономй 33.17', Жоурнал фор тҳе Студй оф тҳе Псеудепиграпҳа 15.3 (2006) пп. 211-28.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Браха Губерман. „Машиах: Эпоха и человек“. толдот.
- ↑ (Эмунот ве Деот 8, 5)