Mavlono Hoji II
 | Бу мақолага бошқа бирорта саҳифадан
ишорат йўқ. (август 2024) |
Мавлоно Ҳожи ИИ (1422—1494) – ҳиротлик форс шоири ва тасаввуф намояндаси[1]. Номи “Мажолис ун-нафоис”нинг тўртинчи мажлисида ва “Насойим ул-муҳаббат”да тилга олинган. Бадавлат оилада туғилган. Мол-мулкининг барчасини дарвешлар ва муҳтожларга сарф этиб, саккиз марта ҳаж сафарига борган. Узоқ йиллар Маккада мужовир бўлган. Мавлоно Ҳожи Абдураҳмон Жомийнинг яқин мусоҳиби ва китобдори бўлган. Жомийнинг қабри суффасининг устида дафн этилган[2]. Алишер Навоий унинг дарвеш ва ёлғизликни хуш кўрадиган киши экани, яхши табъга эгалиги, баъзида шеър ҳам ёзиб туришини таъкидлаб, қуйидаги матлаъсини келтиради:
Пирона сарам тоза ниҳоле ба бар омад,
К-аз мева ғаму ғуссаву хуни жигар омад.
(Мазмуни: Кекса бошимда тоза ниҳол кўкарди. Ул ниҳолнинг мевасидан ғам, ғусса ва жигар қони пайдо бўлди[3])
Манбалар
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |