Мах вон Лауэ (талаффузи: Макс фон Лауэ) (1879.9.10, Пфаффендорф, Кобленс яқинида — 1960.24.4, Берлин) — немис физиги. Берлин университетини тугатган (1904). Илмий ишлари оптика, кристаллофизика, ўта ўтказувчанлик, нисбийлик назарияси, квант назария, атом физикаси, қаттиқ жисмлар физикаси ва бошқаларга оид. Кристалларда рентген нурлари интерференсияси назариясини яратиб, бу нурлар учун кристаллардан дифраксион панжара сифатида фойдаланишни таклиф қилган, кристалларда рентген нурларининг дифраксион назариясини ишлаб чиққан (1912). Унинг раҳбарлигида биринчи марта лауэграмма олинган ва бу билан рентген структура анализига асос солинган. Нобел мукофоти лауреати (1914)[1][2].

Мах вон Лауэ

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  2. ↑ Нобел мукофоти совриндорлари