Махдум (араб. — хизмат қилинувчи одам) — пир ва устозларга бериладиган лақаб. Одатда пир ва устозларга ўз муридлари ва шогирдлари хизмат қилишган. М.ни баъзи жойларда пир, устоз ва уламоларнинг ўғилларига нисбатан ҳам ишлатадилар. Баъзан М. сўзи "махсим" деб нотўғри ишлатилади. Нақшбандийлик тариқати шай-хларидан Саййид Аҳмад Хожаги ибн Саййид Жалолиддин Косоний Даҳбедий "Махдуми Аъзам", яъни "Улуғ Махдум" деб эъзозланган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил