Мая Карин Петерсон (1980-йил 19-апрел – 2021-йил 16-июн) – америкалик тарихчи. Санта Круздаги Калифорния университетида тарих бўйича профессор бўлиб ишлаган. Марказий Осиёнинг экологик тарихини ўрганган.

Мая К. Петерсон
Таваллуди 19-апрел 1980-йил
Вафоти 16-июн 2021-йил(2021-06-16)
(41 ёшда)
Санта Cруз, АҚШ
Таълими Сwартҳморе коллежи (БА)
Гарвард университети (МА, ПҳД)
Турмуш ўртоғи А. Марм Килпатриcк

Петерсон 2019-йилда чоп этилган „Пипе Дреамс: Wатер анд Эмпире ин Cентрал Асиа'с Арал Сеа Басин“ китоби билан танилган. Асарда Орол денгизи фожиаси, хусусан, унга сабаб бўлган совет ва посцовет ҳукуматларнинг сиёсатлари ҳақида ҳикоя қилинади. Петерсон 2021-йилда 41 ёшида туғруқ пайтида вафот этган.

Ҳаёти ва фаолияти

Мая Карин Петерсон 1980-йил 19-апрелда туғилган ва Массачусец штатида улғайган[1]. Унинг ота-онаси Моунт Ҳолёке коллежида профессор бўлиб ишлаган[1]. Петерсон Сwартҳморе коллежида тарих бўйича таҳсил олган. Кейинчалик Гарвард университетидан магистрлик даражасини олган[2]. 2011-йилда эса айни таълим муассасасида ПҳД даражасини олган[1] ва университетнинг Фан тарихи кафедрасида постдокторант ўлароқ фаолият бошлаган[3].

2012-йилда Петерсон Мюнхендаги Рачел Cарсон атроф-муҳит ва жамият марказига ташриф буюрган ва изланишлари давомида у ерга бир неча марта қайтиб борган[4]. Ўша йили Петерсон Санта Круздаги Калифорния университетида доцент, 2019-йилда эса доимий профессор этиб тайинланган[3].

Ўз тадқиқотлари давомида Петерсон Марказий Осиё бўйлаб саёҳат қилган[1]. Ўз изланишлари давомида асосий эътиборини Орол денгизидаги ўзгаришлар, шунингдек, ирригация атроф-муҳитга ҳамда минтақада яшовчи одамларнинг соғлиғига кўрсатаётган таъсирга қаратган[4]. Петерсоннинг изланишлари ҳамкасблари томонидан кенг мақтовга сазовор бўлган[5].

Петерсон 2021-йил 16-июн куни туғруқ пайтида тўсатдан вафот этган[3].

Манбалар

Сноскалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Бруно 2022, с. 295.
  2. ↑ Карч, Брендан „Мая К. Петерсон (1980–2021)“. Ҳисторианс (2022-йил 31-март). Қаралди: 2024-йил 21-август.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Cамерон, Дерр & Обертреис 2022, с. 203.
  4. ↑ 4,0 4,1 Лиэполд 2022, с. 645.
  5. ↑ Бруно 2022, с. 296.

Адабиётлар

Ҳаволалар