МАЗАРИНИ (итал. Мазарини, франс. Мазарин) Жулио (1602.14.7, Пешина — 1661.9.3) — Франсия давлат арбоби. М. Кераскода (1631) тинчлик сулҳини тузишда ва Парижда папа элчиси бўлган вақтда (1634—36) Ришеленит эътиборини тортган ва унинг ишончли кишисига айланган. 1640-йил М. франсуз дипломатик хизматига ўтган. 1641-йилдан — кардинал. 1643-йилда қиролича Анна Австрийская (М. билан яширин никоҳсан ўтган) томонидан 1-вазир этиб тайинланган. М. оғир вазиятда франсуз абсолютизми (мутлақ ҳокимияти)ни мустаҳкамлаш сиёсатини давом эттирган; халқ қўзғолонларини шафқацизларча бостирган; Фронда билан бўлган курашни бошқарган (1648). М. 1651—52 йилларда Франсиядан кетишга мажбур бўлган. Фронда енгилганидан кейин 1653-йилда қайтиб келган ва умрининг охиригача ҳокимиятни бошқарган. Ташқи сиёсатда кўп ютукдарга эришган [Вестфалия суши, 1648); Англия билан тинчлик ва савдо шарт-номалари (1655) ҳамда ҳарбий иттифоқ, 1657; Пиренеи сулҳи, 1659 ва б]. М.нинг бу ютуклари Франсиянинг Европадаги сиёсий обрўйини мустаҳкамлашда муҳим ўрин тутган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил