Пир Меҳер Али Шоҳ (панжобча: پیر مہر علی شاہ) — 1859-йил 14-апрел – 1937-йил май) – панжоблик мусулмон суфий олими ва тасаввуф шоири. Чиштия тариқатига мансуб бўлиб, Аҳмадияга қарши ҳаракатга раҳбарлик қилган ҳанафий уламо сифатида танилган. У урду ва форс тилларида бир қанча китоблар ёзган, хусусан, Мирзо Ғулом Аҳмаднинг Аҳмадия ҳаракатини танқид қилувчи „Саиф э Чиштияи“ („Чиштия тариқати қиличи“) полемик асари[1][2].

Меҳер Али Шоҳ

Пир Меҳер Али Шоҳ
Унвони Пир, саййид
Шахсий маълумотлар
Таваллуди 14-апрел 1859-йил
(1-Рамазон 1275-йил)
Вафоти Май 1937 (78 ёшда)
Голра Шариф, Пунжаб, Британия Ҳиндистони
Дини Ислом
Фарзандлари Ғулом Моҳиюддин Ғилоний
Ота-онаси
  • Назр Дин Шоҳ (отаси)
  • Маъсума Мавсуфа (онаси)
Мазҳаб Суннийлик
Юриспруденсия Ҳанафийлик

Манбалар

  1. ↑ Меҳер э Мунеэр — 203–257-бет. 
  2. ↑ Аҳмад, Фаид. Миҳр-э-мунīр: Биограпҳй оф Ḥаḍрат Сед Пīр Меҳер Алī Шāҳ ( ин Энглиш), 1998.