Мелиҳ Cевдет Андай — ноёб шеърияти анъанавий адабий оқимлардан ташқарида бўлган туркиялик ёзувчи эди. У, шунингдек, олти йил ичида ўн битта шеърлар тўпламини, саккизта песани, саккизта романи, ўн бешта эссе тўпламини ўз ичига олган кўплаб бошқа жанрларда ёзган, уларнинг бир қанча йирик адабий мукофотларга сазовор бўлган. Шунингдек, у турли тиллардан бир нечта китобларни туркчага таржима қилган[1].

Мелиҳ Cевдет Андай
Файл:Мелиҳ Cевдет Андай.жпг
Таваллуди 15-март 1915-йил
Вафоти 29-ноябр 2002-йил(2002-11-29)
(87 ёшда)
Истанбул, Туркия
Фуқаролиги Туркия

Ҳаёти

Мелиҳ Жевдет Андай 1915-йилда Истанбулда туғилган ва 1931-йилда ота-онаси Анқарага кўчиб боргунча ўша ерда яшаган. У Гази ўрта мактабини тугатган ва бир мунча вақт Белгияда Давлат темир йўллари стипендияси бўйича социологияни ўрганишни бошлаган, аммо 1940-йилда Германия истилоси сабали уйга қайтишга мажбур бўлган.1942-51-йилларда у Анқара Таълим вазирлигида нашриёт бўйича маслаҳатчи, кейин шаҳар кутубхоначиси бўлиб ишлаган. Бу вақт ичида у бир нечта газеталарда журналист сифатида иш фаолиятини бошлади. 1954-йилдан кейин у Истанбул мунисипал консерваториясида ўқитувчи бўлиб ишлади. 1964-йилдан 1969-йилгача Андай Туркия Радио Телевидениеси Директорлар Кенгашида ишлаган. 1977-йилда Консерваториядаги лавозимидан истеъфога чиққанидан кейин, Андай ҳукумат алмашгандан кейин чақириб олингунга қадар Париждаги ЙУНЕСКОнинг Маданият атташеи лавозимига тайинланди[2].

Асарлари

Файл:Мелиҳ Cевдет Андай.ЖПГ
Метин Юрданур шоирнинг Мелиҳ Cевдет Андай Парк, Оренда ҳайкали
Шеърият
  • Гарип (Ғариб)
  • Раҳатı Каçан Аğаç (Роҳациз дарахт, 1946)
  • Телграфҳане (Телеграмхона, 1952)
  • Ян Яна (Ёнма-ён, 1956)
  • Колларı баğлı Одйссеус (Қўллари боғлиқ оддисей, 1963)
  • Гöçэбе Денизин Üстüнде (Номад денгизида, 1970)
  • Текненин Öлüмü (Қайиқнинг ўлими, 1975)
  • Сöзcüклер (Сўзлар, 1978)
  • Öлüмсüзлüк Ардıнда Гıлгамış (Гилгамиш ўлмаслик ортида, 1981)
  • Гüнеşте (Қуёшда, 1989)
  • Яğмурун Алтıнда (Ёмғир остида, 1995)
  • Сеçме Сиирлер (Танланган шеърлар, 1997).
Романлар
  • Айлаклар (Вагабондлар, 1965)
  • Гизли Эмир (Яширин буйруқ, 1970)
  • İсаънıн Гüнcеси (Масиҳнинг кундалиги, 1974)
  • Разие (1975)
  • Ягмурлу Сокак (Ёмғирли кўчалар, 1991),
  • Мерем Гиби (Марям каби, 1991)
  • Бирбиримизи Анлаямайиз (Биз бир-биримизни тушуна олмаймиз, 1992).

Манбалар

  1. ↑ Детаилс ундер тҳе аутҳор’с наме ат тҳе Туркиш Cултурал Фоундатион
  2. ↑ Туркиш Cултурал Фоундатион