Melinoya
Мелиноя (қадимги юнонча: Μηλινόη) — хтоник нимфа ёки маъбуда. Орфик мадҳияларда эслатиб ўтилган, афсуски уларнинг санаси номаълум. У даҳшатли тушлар ва жиннилик келтиради деб ҳисобланган[1]. Унинг исми Персефона[2] билан боғланган бўлиб, металл ном белгисида ҳам кўринади.
Туғилгани
Персефонанинг қизи. Шу билан бирга, унинг оталари Зевс ва Ҳадесдир.
Атрибутлар ва функциялар
κροκόπεπλος эпитети билан тасвирланган (пеплос), юнон шеъриятида ой маъбудалари учун „банд қилинган“[3]. Мадҳияларда фақат Мелина ва Ҳекате шундай номланади[4].
Мелоноя Гекате ва Гермес билан боғлиқ бўлиб, бу унинг руҳларнинг ўлимидан кейинги саёҳатида роли борлигини кўрсатади, эҳтимол Эвбулейнинг роли билан ҳам солиштириш мумкин[5].
Мадҳияларга кўра, Мелиноя одамларни даҳшатли тушлар билан қўрқитади, уларнинг олдида ғалати шаклларда пайдо бўлади ва уларни ақлдан оздириши мумкин. Мадҳиянинг мақсади унинг функциялари тушунилганлигини кўрсатиш орқали уни тинчлантириш, шунингдек, у келтириши мумкин бўлган зарарни олдини олишдир.
Томас Тейлорнинг таржимаси (1887) Мелиноенинг ярми оқ ва ярми қора деган ғояни келтириб чиқарди, бу унинг оталари, самовий Зевс ва дўзах Плутоннинг табиатини акс эттириши керак. Бироқ, мадҳиянинг бу қисмнин таржима қилиш қийин.
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ Орфическиэ гимни 70 или 71 (нумерация разниця), как приводиця Рихардом Вюншем, Антикес Заубергерäт аус Пергамон (Берлин, 1905), стр. 26:
Μηλινόην καλέω, νύμφην χθονίαν, κροκόπεπλον,
ἣν παρὰ Κωκυτοῦ προχοαῖς ἐλοχεύσατο σεμνὴ
Φερσεφόνη λέκτροις ἱεροῖς Ζηνὸς Κρονίοιο
ᾗ ψευσθεὶς Πλούτων᾽ἐμίγη δολίαις ἀπάταισι,
θυμῷ Φερσεφόνης δὲ διδώματον ἔσπασε χροιήν,
ἣ θνητοὺς μαίνει φαντάσμασιν ἠερίοισιν,
ἀλλοκότοις ἰδέαις μορφῆς τὐπον έκκπροφανοῦσα,
ἀλλοτε μὲν προφανής, ποτὲ δὲ σκοτόεσσα, νυχαυγής,
ἀνταίαις ἐφόδοισι κατὰ ζοφοειδέα νύκτα.
ἀλλἀ, θεά, λίτομαί σε, καταχθονίων Βασίλεια,
ψυχῆς ἐκπέμπειν οἶστρον ἐπὶ τέρματα γαίης,
εὐμενὲς εὐίερον μύσταις φαίνουσα πρόσωπον.
- ↑ Эдмондс, п. 100 н. 58; Атҳанассакис анд Wолкоw, п. 195.
- ↑ В Илиаде (8.1 и 19.1), божество рассвета Эос названо крокопеплос; Эва Парисиноу, "Бригҳтнесс Персонифиэд: Лигҳт анд Дивине Имаге ин Анcиэнт Греэcе, " ин Персонифиcатион Ин Тҳе Греэк Wорлд: Фром Антиқуитй То Бйзантиум (Ашгате, 2005), п. 34.
- ↑ Моранд, пп. 127, 182; Пиэрре Брулé, Ла филле д’Атҳèнес: ла религион дес филлес à Атҳèнес à л'éпоқуэ cлассиқуэ (CНРС, 1987), п. 242.
- ↑ Моранд, пп. 182, 185.