Метгемоглобинемия — бу қонда метгемоглобин миқдорининг (10% дан ортиқ[1]) кўпайиши билан тавсифланадиган касаллик ҳисобланади.

Туғма метгемоглобинемия доминант ирсий касаллик ҳисобланади. Туғма метгемоглобинемияда умумий гемоглобиннинг 20-50% қисми метгемоглобин шаклига ўтади ва бунда гемоглобин таркибидаги темир уч валентли бўлади.

Метгемоглобин катта қон айланиш доирасида, яъни, ўпкадан тўқималарга кислород транспортида иштирок этмайди. Агарда унинг қондаги миқдори сезиларли даражада кўпайса қоннинг транспорт функциясини кескин бузади.

Баъзи ирсий метгемоглобанемиялар касаликлари рецессив ирсий нуқсон, метгеомглобин редуктаза ферменти фаоллигининг пасайиши натижасида юзага келади. Бу касаллик гемоглобин М нинг нормал гемоглобинга айланишини камайтиради.

Метгемоглобанемия касаллиги ўткир кимёвий заҳарланишнинг айрим турлари (анилин бўёқлари, парацетамол, калий перманганат ва бошқалар) натижасида ҳам юзага чиқиши ҳам мумкин.

Нитрат (калий нитрат) танага кирганда, калий нитратининг нитритга биологик қайтарилиши содир бўлади, бунда гемоглобин кислородни ташишга қодир бўлмаган метгемоглобинга айланади. Бу қоннинг кислород миқдорининг пасайишига олиб келади ва метгемоглобинемия касаллиги пайдо бўлади.

Манбалар

  1. ↑ Метҳемоглобин (эн) // Wикипедиа. — 2019-02-28.

Ҳаволалар