Michel Sogny (21-noyabrda 1947-yil, Pau shahrida, Fransiyada tugʻilgan) - venger kelib chiqishli fransuz pianinochi, bastakor va yozuvchi[1][2]. U pianino oʻrgatishning yangi usulini ishlab chiqdi. Uning usuli har xil yoshdagi koʻplab talabalarga ushbu cholgʻu asbobini mashq qilishdan zavqlanish imkonini berdi, chunki pianino chalish odatda bolalikda oʻrgatilmasa, erishib boʻlmaydigan narsa sifatida qabul qilinadi[3].

Michel Sogny
Michel Sogny

Tarjimai hol

Michel Sogny École Normale de Musique de Paris-da oʻqigan, u yerda Jules Gentil va Yvonne Desportes rahbarligida pianino oʻrganish bilan shugʻullangan. U psixologiya boʻyicha magistr darajasiga, adabiyot boʻyicha bakalavr darajasiga va falsafa boʻyicha fan doktori darajasiga ega boʻlib[4], oxirgi darajani 1974-yilda Vladimir Jankélévitch rahbarligida Sorbonnada tugatgan. Michel Sogny SOS Talents jamgʻarmasining asoschisi hisoblanadi.

Valéry Giscard d'Estaing va Franz Lisztning buyuk nabirasi Blandine Ollivier de Prévaux bilan birga Sogny Franz Liszt Fransiya assotsiatsiyasining ta'sischi a'zolaridan biri edi[5][6].

Michel Sogny pianino usuli

Sognyning metodologiyasi uning Paris va Jenevadagi maktablarida oʻrgatiladi. 1974-yildan beri 20 000 dan ortiq talaba Sognyning usuli bilan pianino oʻrganishgan[7][8].

Usul ikkita asosiy qismdan iborat: Didaktik asarlar - Prolégomènes, bu kichik mashqlarni ifodalaydi[9]. Polégomènes musiqa simfoniyasi va tovushni idrok etishni rivojlantiradi[10]. Ikkinchi yoʻnalish etyudlar tsiklidan iborat boʻlib, bu yerda e'tibor texnik koʻnikmalarga, masalan, qoʻl harakatlari va holatlariga qaratilgan[11].

Sognyning oʻquvchilaridan biri, pianino amaliyotini kattalar yoshida boshlagan, fransuz tili oʻqituvchisi Michel Paris edi[12]. Sognyning 4 yillik metodologiya kursini tugatgandan soʻng, 30 yoshida u Madaniyat vazirligi homiyligida Théâtre des Champs-Élysée-da yakkaxon konsert berdi[13].

Michel Sognyning yana bir muvaffaqiyatli oʻquvchisi Claudine Zévaco edi, u 1983 va 1984-yillarda Théâtre des Champs-Élysée-da chiqish qilgan[14].

1981-yilda Senat rasmiy ravishda Madaniyat vaziri Jack Lang-ga Michel Sognyning metodologiyasini butun Fransiya boʻylab joriy etishni muhokama qilish uchun murojaat qildi[15].

Manbalar

  1. ↑ Valérie Sasportas (23 April 2010). « Michel Sogny, La musique sans soupirs ». Le Figaro
  2. ↑ Radio Classique (December 2015). "L’art et la Méthode de Michel Sogny".
  3. ↑ « L'histoire d'une adulte prodige », Piano n°19, 2005–2006.
  4. ↑ Le Processus de l'esprit créateur chez Liszt Andoza:SUDOC
  5. ↑ Association française Franz Liszt 1972 », Documentation Association Franz Liszt,‎ octobre 1972
  6. ↑ „Une Association Franz Liszt“. Le Figaro (1973-yil 16-oktyabr), s. 29.
  7. ↑ Hillériteau, Thierry. „Les antiques accords de Michel Sogny“. Le Figaro (2014-yil 2-may).
  8. ↑ „L'HUMANISTEDE LA MUSIQUE“ (2017-yil 18-may).
  9. ↑ François Lancel, "En avant la musique", Le Parisien,‎ mai 1981
  10. ↑ Stephan Friedrich, "L'Art et la Méthode", Classica L'Express",‎ décembre 2015, p. 4
  11. ↑ Georges Hilleret, "Le bonheur de jouer Bach après quelques mois de pratique", Télé 7 Jours,‎ 26 mai 1984
  12. ↑ Stephan Friedrich, "Michèle Paris – L'adulte prodige", Classica L'Express,‎ décembre 2014, p. 9
  13. ↑ Edgar Schneider, "Jours de France", Le Carnet de la Semaine,‎ 3 mai 1980
  14. ↑ "En Bref- Récital à la Fondation Cziffra", Le Monde,‎ 26 mai 1984
  15. ↑ „Enseignement de la musique : extension du centre Michel Sogny – Sénat“.

Havolalar