Michel Sogny
Мичел Согнй (21-ноябрда 1947-йил, Пау шаҳрида, Франсияда туғилган) - венгер келиб чиқишли франсуз пианиночи, бастакор ва ёзувчи[1][2]. У пианино ўргатишнинг янги усулини ишлаб чиқди. Унинг усули ҳар хил ёшдаги кўплаб талабаларга ушбу чолғу асбобини машқ қилишдан завқланиш имконини берди, чунки пианино чалиш одатда болаликда ўргатилмаса, эришиб бўлмайдиган нарса сифатида қабул қилинади[3].
| Мичел Согнй |
|---|

Таржимаи ҳол
Мичел Согнй Écоле Нормале де Мусиқуэ де Парис-да ўқиган, у ерда Жулес Гентил ва Йвонне Деспортес раҳбарлигида пианино ўрганиш билан шуғулланган. У психология бўйича магистр даражасига, адабиёт бўйича бакалавр даражасига ва фалсафа бўйича фан доктори даражасига эга бўлиб[4], охирги даражани 1974-йилда Владимир Жанкéлéвитч раҳбарлигида Сорбоннада тугатган. Мичел Согнй СОС Таленц жамғармасининг асосчиси ҳисобланади.
Валéрй Гисcард д'Эстаинг ва Франз Лисзтнинг буюк набираси Бландине Олливиэр де Прéваух билан бирга Согнй Франз Лисзт Франсия ассоциациясининг та'сисчи а'золаридан бири эди[5][6].
Мичел Согнй пианино усули
Согнйнинг методологияси унинг Парис ва Женевадаги мактабларида ўргатилади. 1974-йилдан бери 20 000 дан ортиқ талаба Согнйнинг усули билан пианино ўрганишган[7][8].
Усул иккита асосий қисмдан иборат: Дидактик асарлар - Пролéгомèнес, бу кичик машқларни ифодалайди[9]. Полéгомèнес мусиқа симфонияси ва товушни идрок этишни ривожлантиради[10]. Иккинчи йўналиш этюдлар циклидан иборат бўлиб, бу ерда э'тибор техник кўникмаларга, масалан, қўл ҳаракатлари ва ҳолатларига қаратилган[11].
Согнйнинг ўқувчиларидан бири, пианино амалиётини катталар ёшида бошлаган, франсуз тили ўқитувчиси Мичел Парис эди[12]. Согнйнинг 4 йиллик методология курсини тугатгандан сўнг, 30 ёшида у Маданият вазирлиги ҳомийлигида Тҳéâтре дес Чампс-Éлйсéэ-да яккахон консерт берди[13].
Мичел Согнйнинг яна бир муваффақиятли ўқувчиси Cлаудине Зéваcо эди, у 1983 ва 1984-йилларда Тҳéâтре дес Чампс-Éлйсéэ-да чиқиш қилган[14].
1981-йилда Сенат расмий равишда Маданият вазири Жаcк Ланг-га Мичел Согнйнинг методологиясини бутун Франсия бўйлаб жорий этишни муҳокама қилиш учун мурожаат қилди[15].
Манбалар
- ↑ Валéриэ Саспортас (23 Април 2010). « Мичел Согнй, Ла мусиқуэ санс соупирс ». Ле Фигаро
- ↑ Радио Cлассиқуэ (Деcембер 2015). "Л’арт эт ла Мéтҳоде де Мичел Согнй".
- ↑ « Л'ҳистоире д'уне адулте продиге », Пиано н°19, 2005–2006.
- ↑ Ле Проcессус де л'эсприт cрéатеур чез Лисзт Андоза:СУДОC
- ↑ Ассоcиатион франçаисе Франз Лисзт 1972 », Доcументатион Ассоcиатион Франз Лисзт, оcтобре 1972
- ↑ „Уне Ассоcиатион Франз Лисзт“. Ле Фигаро (1973-йил 16-октябр), с. 29.
- ↑ Ҳиллéритеау, Тҳиэррй. „Лес антиқуэс аccордс де Мичел Согнй“. Ле Фигаро (2014-йил 2-май).
- ↑ „Л'ҲУМАНИСТЕДЕ ЛА МУСИҚУЭ“ (2017-йил 18-май).
- ↑ Франçоис Ланcел, "Эн авант ла мусиқуэ", Ле Парисиэн, маи 1981
- ↑ Степҳан Фриэдрич, "Л'Арт эт ла Мéтҳоде", Cлассиcа Л'Эхпресс", дécембре 2015, п. 4
- ↑ Георгес Ҳиллерет, "Ле бонҳеур де жоуэр Бач апрèс қуэлқуэс моис де пратиқуэ", Тéлé 7 Жоурс, 26 маи 1984
- ↑ Степҳан Фриэдрич, "Мичèле Парис – Л'адулте продиге", Cлассиcа Л'Эхпресс, дécембре 2014, п. 9
- ↑ Эдгар Счнеидер, "Жоурс де Франcе", Ле Cарнет де ла Семаине, 3 маи 1980
- ↑ "Эн Бреф- Рécитал à ла Фондатион Cзиффра", Ле Монде, 26 маи 1984
- ↑ „Энсеигнемент де ла мусиқуэ : эхтенсион ду cентре Мичел Согнй – Сéнат“.
Ҳаволалар
- Мичел Согнй Оффиcиал Wебсите (Wайбаcк Мачине сайтида 2022-10-17 санасида архивланган)
- Мичел Согнй, л’арт де ла рéсилиэнcе Ле Фигаро
- Мичел Согнй Аcадемй (Wайбаcк Мачине сайтида 2022-10-17 санасида архивланган)
- Мичел Согнй Персонал Wебсите (Wайбаcк Мачине сайтида 2022-05-08 санасида архивланган)
- СОС Таленц Фоундатион (Wайбаcк Мачине сайтида 2022-10-21 санасида архивланган)
- Wоркс ат Артчипел
- лафлутедепан.cом