Миколийлар оиласи (آل میکال (форс тили)), шунингдек Микалислар деб танилган, 9‑асрдан 11‑асргача Хуросоннинг машҳур Эрон аристократ оиласидан бўлган. Улар Самарқанднинг исломдан олдинги элитасидан келиб чиққан[1].

Тарихи

Харита: Хуросон, Трансоксияна ва Тоҳаристон

Оилалар сулоласи Сасанийлар шоҳи Баҳром В Гур (р. 420–438) авлодидан бўлган[1]. Баҳром В авлодларидан бири сур унвонига эга бўлиб, эҳтимол олтинчи асрда Суғдиёнада ҳукмронлик қилган. Шу оиладан бўлган маълум Деваштич, топилган Суғдий ва Араб ҳужжатларига кўра, „Суғд шоҳи“, „Самарқанд ҳукмдори“ ва „Панжикент ҳукмдори“ унвонларига эга бўлган[1]. 722 йилда Диваштич Араблар томонидан Зарафшонда мағлуб этилиб ўлдирилган, унинг ўғли Таркҳун эса уруш маҳбусига айланган ва оиласи уч авлод давомида Ироқда яшаган[1].

Тўртинчи авлодда, оиланинг аъзоси Микал ибн Абд ал‑Ваҳид 9‑аср бошида Хуросонга кўчиб ўтган ва унинг авлодлари оилавий ном сифатида Микални ишлатган[1].

Микал ибн Абд ал‑Ваҳиднинг ўғиллари — Муҳаммад ибн Микал ва Шоҳ ибн Микал — Тоҳирийлар ҳукмронлиги даврида Бағдод, Рай ва Нишопурда ҳарбий буюртмаларда хизмат қилган. Муҳаммаднинг ўғли Абд‑Аллаҳ Микали дастлаб Саффорийлар хизматида бўлган, кейинчалик Аббосийлар халифалиги даврида Аҳвоз вилояти ҳокими бўлган[1].

Абд‑Аллаҳнинг ўғли Абу'л‑Аббас Исмоил Сомонийлар давлатида бош котиб ва Нишопурнинг раиси сифатида хизмат қилган; у 973 йилда вафот этган[2]. У уч ўғилнинг — Абу Муҳаммад Абд‑Аллаҳ, Абу Жа'фар Микали ва Абу'л‑Қасим Али — отаси бўлган; сўнггиси Византия империяси ва поғоний Турклар билан курашган ҳарбий ходим бўлган[3].

Сомонийлар қулагач, Микалидлар янги ҳукмдорлар — Ғазнавийларга хизмат қилган. Улардан бири, Ҳасанак Микали, 1024 йилда Маҳмуд Ғазнавийнинг вазири бўлган, аммо 1032 йилда Мас’уд И ҳукмронлиги даврида қатл қилинган[4].

Яна бир Микалид, Саҳиб Ҳусаин Микали, дастлаб Ғазнавийлар хизматида бўлган, кейин эса Селжуқлар ҳукмдори Тугҳрилнинг қисқа муддатли визири бўлган[5].

Оилада шунингдек олимлар, шоирлар ва санъат ҳомийлари ҳам бўлган. Оиланинг номи 11‑аср охиригача манбаларда тилга олинади, кейин эса манбалардан йўқолади[1].

Миколийлар рўйхати

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 „ĀЛ‑Э МĪКĀЛ“. Энcйcлопаэдиа Ираниcа. Қаралди: 2026-йил 29-март.
  2. ↑ „Абу'л‑Аббас Исмаил“. Wикипедиа. Қаралди: 2026-йил 29-март.
  3. ↑ „Абу'л‑Аббас Исмаил“. Wикипедиа. Қаралди: 2026-йил 29-март.
  4. ↑ „Ҳасанак тҳе Визиэр“. Wикипедиа. Қаралди: 2026-йил 29-март.
  5. ↑ „Саҳиб Ҳусаин Микали“. Милитарй Wики. Қаралди: 2026-йил 29-март.
  6. ↑ „Абд-Аллаҳ Микали“. Wикипедиа. Қаралди: 2026-йил 29-март.
  7. ↑ „Абу'л‑Аббас Исмаил“. Wикипедиа. Қаралди: 2026-йил 29-март.

Қўшимча адабиётлар

  • „ĀЛ‑Э МĪКĀЛ“. Энcйcлопаэдиа Ираниcа (1984).
  • Босwортҳ, C. Э.. Тҳе Cамбридге Ҳисторй оф Иран, Волуме 5: Тҳе Салжуқ анд Монгол периодс. Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс, 1968. ИСБН 0-521-06936-Х. 
  • Ҳансен, Валериэ. Тҳе Силк Роад. Охфорд Университй Пресс, 2012. ИСБН 9780195159318. 
  • Жалилов, А. Ҳ. „Арабларнинг Трансоксиянани босиб олиши“, . Ҳисторй оф Cивилизатионс оф Cентрал Асиа: Тҳе cроссроадс оф cивилизатионс, А.Д. 250 то 750. УНЕСCО, 1996. ИСБН 9789231032110.