Милица Василевна Нечкина (русча: Мили́ца Васи́льевна Не́чкина; 1899-йил 12-феврал — 1985-йил 16-май) — совет тарихчиси.

Нечкина нафақат Россия тарихини, рус озодлиги ва ижтимоий ҳаракати, балки тарихшунослик тарихини ўрганишга ўз ҳиссасини қўшди. Тарихий билимларнинг ушбу соҳаси бизнинг фанимизда этарлича ҳисобга олинмайди. Тарих фанининг тарихи муайян муаммога дуч келган ҳар бир тарихчининг ўзи тарихшунос эканига ишониб, кўпинча муаммоли тарихшунослик билан камаяди.

Нечкина тарихшунослик тарихи концепциясига илмий тарихий билимларнинг ривожланиши билан боғлиқ бўлган кенг ва ҳажмли маънони киритди. Бунга фаннинг назарий ва услубий асослари, тарихчиларнинг ишлари (тушунчалар, манбалар базаси, муаммолар), илмий билимлар амалга ошириладиган инфратузилма, илмий профил институтлари ва институтлари ва бошқалар киради. Тарихшунослик фанининг предмети Нечкина алоҳида эътибор қаратди.

Нечкина ушбу илмий интизомнинг роли ва аҳамиятини чуқур англар эди. „Тарихшунослик, — деб ёзган эди у, — ўз предмети ва мазмунига эга, тузилишга эга ва шу сабабли функцияга эга“. Милица Василевна бу вазифани тан олди, у айтганидек, „жуда муҳим“. Тарихшунослик фаолияти давомида у „тарихий тадқиқотнинг илмий даражасини оширишга ёрдам берадиган тарихий фан ичидаги таъсир“ 1 ролини илгари сурган.