Маҳаллий одамлари

Миннесотадаги қазишмаларда тош асбоблар топилди.

Милоддан аввалги ВИИ-ВИИИ минг йилликларга оид Миннесота аҳолисининг энг қадимги қолдиқлари 1933-йилда Браунс водийсида топилган. Браунс водийси одамининг суяклари ёнида Кловиса(ингл.) бор эди. ва Фолсома(ингл.)[1]. Шунингдек, энг қадимий ҳисобланганларга (милоддан аввалги 8-минг йиллик ўрталари). э.) Миннесотадаги дафнлар Брэдбери-Брук(ингл.) ўз ичига олади ), озере Милль-Лэкс(ингл.) дафн этилган ).[2]

Археологик топилмалар Миннесотада савдонинг дастлабки ривожланишидан далолат беради. Шундай қилиб, 1931-йилда Миннесотская женщина(ингл.) Оттер Таил округида топилди. . Радиокарбон таҳлиллари шуни кўрсатдики, у милоддан аввалги 6600-йилда вафот этган. э. Ва унинг қўлида фақат Флорида штатида топилган Бусйcон перверса моллюскасининг чиғаноқлари бор эди.[3] Ренвил округидаги Миннесота дарёсида байдаркачилар 8000 ёшли қадимги америкалик бош суягини топдилар.

Ожибве аёллари каноэда, Лич кўли, 1909-йил .

Миннесота штати ҳиндулар томонидан жойлаштирганидан бир неча юз йил ўтгач, штатдаги иқлим кескин исиб кетди. Мамонтлар ва шунга ўхшаш йирик ҳайвонлар нобуд бўлди ва одамлар бошқа овқатга ўтишди. Иссиқлик туфайли ёнғоқлар, мевалар ва сабзавотлар кўпайди, гўштли таомлар ўзгарди: мамонтлар ўрнига бизон, кийик ва турли хил қушлар пайдо бўлди. Катта тош қуролларга бўлган эҳтиёж йўқолди; Бундан ташқари, балиқ овлаш тарқалди, ҳиндулар илгаклар, тўрлар, гарпунлар ишлаб чиқаришни бошладилар.[4] Милоддан аввалги 5000-йиллар атрофида Супериор кўли қирғоқларида яшовчи одамлар қитъада биринчи бўлиб металлни — аниқроғи, таркибида мис миқдори юқори бўлган мис рудаларини қайта ишлашни бошладилар. Ундан ўткир пичоқ ва найза учлари ясаган.[5]

Миннесотадаги ҳинд аҳоли пунктларининг энг қадимги топилмалари милоддан аввалги 3000-йилга тўғри келади. э. Джефферскими петроглифами(ингл.) билан қояларда энг қадимги петроглифлар архаическим периодом(ингл.) тегишли (милоддан аввалги 1700-900 йиллар) Милоддан аввалги 1000-йилдан. э. кулолчилик ва кулолчилик ривожланади.[6] Милоддан аввалги 700-йиллар атрофида. э. Ўшандан бери доимий равишда яратилган қабристонлар пайдо бўлди — Европаликлар келганида, штатда уларнинг ўн мингга яқини бор эди.[7]

Милоддан аввалги 200-йилдан бошлаб. э. милоддан аввалги 400 йил олдин э. Миссисипи қирғоғида Ҳопеwелл анъанаси ривожланган. 800-йилга келиб, ўша жойларда сув зицанияси фаол равишда ўстирилди ва маккажўхори жанубда.[8] Бир неча юз йил ичида штатда Миссисипи маданияти гуллаб-яшнади (эҳтимол Лакота маданияти[9] кейинчалик ундан келиб чиққан).

Овруполиклар Миннесотага келганларида, штатда асосан сиу қабилалари яшаган (ХВИИИ аср бошларида ожибвелар у ерга кўчиб кела бошлаган). Бундан ташқари, Лонг Праириэ яқинида Wиннебагонинг кичик бир гуруҳи ҳам бор эди, улар кейинчалик Блуэ Эартҳ округидаги резервацияларга кўчирилди.[10] Европаликлар келган вақтда барча ҳиндулар овчи ва теримчилар эди.[11]

Миннесотанинг Европаликлар томонидан кашф этилиши

1898-йилда кашф этилган Кенсингтон Рунестоне норвегиялик саёҳатчилар 1362-йилда Миннесотани аллақачон ўрганишган деб тахмин қилди. Бироқ, кўпчилик бу тошни сохта деб ҳисоблашади, гарчи ундаги рунлар ХИХ асрдан олдин ёзилганлиги аниқланган.[12]

Овруполиклар ва Миннесота ҳиндулари ўртасидаги биринчи аниқ алоқа 1650-йилларнинг охирида, Пер-Эсприт Радиссон ва Медар де Гросейер(ингл.) ўртасида содир бўлган. Дакота ҳиндулари билан Супериор кўлининг жанубий қирғоғини (шимолий Висконсиннинг келажакдаги ҳудуди) ўрганаётганда учрашди.[13] Кўп ўтмай, шимолий қирғоқ ҳам ўрганилди. Унинг биринчи тадқиқотчиларидан бири Клод-Жан Аллуэ(ингл.) эди, Мадлен оролидаги миссионер, 1671-йилда бутун ҳудудни харитага туширган.[14]

Тахминан бир вақтнинг ўзида Ожибвенинг Мендан Миннесотага кўчиши бошланди. Ожибве аллақачон европаликлар билан савдо қилиш тажрибасига эга эди ва уни янги жойда давом эттирди. Улар асосан мўйналарни қуролга алмаштирдилар. Аммо ожибвеликлар Дакота билан тинч-тотув тил топиша олмадилар ва улар орасида тез-тез жанжал бўлиб турарди.[15]

1671-йилда Франсия Миннесотадаги бир неча қабилалар билан савдо шартномасини имзолади. Шунинг учун тез орада франсуз Даниэль Грейсолон, сеньор дю Лют(ингл.) уюшган савдони амалга ошириш учун давлатга келди. . У Супериор кўлининг жануби ва ғарбидаги ҳудудларни ўрганиб чиқди, у ерда кейинчалик унинг номи билан аталган Дулут шаҳри қурилган. У, шунингдек, 1679-йилда Ожибве ва Дакота ўртасида сулҳ ўрнатишга ёрдам берди.[16]

Ота Ҳеннепин водопады Святого Антония(ингл.) очади ) .

Ота Луи Хеннепин(ингл.), Мишель Ако(ингл.) ва Антуан Огелль(ингл.) Иллинойс штатидан Миннесотага келди ва у ерда Рене-Роберт Кавелиэр де Ла Салле бошчилигидаги тадқиқот экспедициясида қатнашди. 1680-йилда Миннесотада улар Дакота томонидан асирга олинган. Қабила билан саёҳат қилиб, Ҳеннепин, Ако ва Огелла Авлиё Энтони шаршарасини топдилар. Ду Лут гуруҳни асирликдан қутқаришга муваффақ бўлгач, Ҳеннепин Европага қайтиб келди ва 1683-йилда „Луизиана тавсифи“ китобини нашр этди, унда бошқа нарсалар қаторида бу шаршаралар ҳам эслатиб ўтилган. Бироқ, маълум бўлишича, уларнинг китобидаги тавсифи ишончсиз эди: масалан, у улар баландлиги олтмиш фут (тахминан 18 м) эканлигини даъво қилган, аслида эса уларнинг баландлиги ўн олти[10] дан ошмаган.

Тахминан 1700-йили Пьер-Шарль Ле Суэ(ингл.) ) Миннесота дарёсини Мовий Ергача ўрганди. У кўк тупроқ (инглизча: Блуэ Эартҳ) ердаги миснинг катта миқдорини кўрсатади ва Миннесотани минерал ресурсларга бойлиги учун мақтади. Аммо кейинчалик бу туманда мис топилмади.[10]

Саёҳатчилар тез-тез Миннесота орқали машҳур Шимоли-ғарбий ўтиш жойини қидириб саёҳат қилишди. 1727-йилда озере Пепин(ингл.) Богарнуа(ингл.) қал’аси франсузлар томонидан қурилган. 1731-йилда Пьер де Варенн(франс.) ) Окагаканинг ассинибоин ёрдамида Грэнд-Портедж(ингл.) очилди )[17], кейинчалик Шимолий-Ғарбий савдо компаниясининг филиали очилган, мўйна савдоси билан шуғулланган.[18]

1767-йилда Массачусец штатидан поябзал тикувчи Жонатан Карвер экспедицияда Миннесотага ташриф буюрди. Экспедиция озиқ-овқат билан боғлиқ муаммолар туфайли узоқ вақт кашф қилмади, шунинг учун тез орада у шарққа Микилимакинак(ингл.), у ерда Карвер саёҳат ҳақида китоб ёзган. Ушбу китоб 1778-йилда нашр этилган, аммо муаллиф энг кўп сотилган китобга айланишидан олдин вафот этган. Карвер округи.[19]

1818-йилгача Қизил дарё водийси Британия ҳудуди ҳисобланган; Британия ҳукумати ушбу ҳудудни «Колония Ред-Ривер»(ингл.) каби жойлаштириш режаларини ишлаб чиқди. . Аммо лойиҳалар муваффақияциз тугади ва 1820-йилларда бир неча юзлаб кўчманчилар Қизил дарё колониясини тарк этишди, улар Қўшма Штатларга кетишди.[10] Улардан ташқари, ХВИИ асрнинг ўрталаридан бошлаб ўша жойларда местизолар — ҳиндларнинг болалари ва биринчи мустамлакачилар яшаган.[11]

Қизил дарёни ўрганиш аллақачон америкаликлар томонидан амалга оширилган — яъни Стивеном Лонгом(ингл.) бошчилигидаги экспедиция ) . Энди бу ҳудуд Манитобага (Канада) тегишли.

Кўпгина экспедициялар — Зебулон Пайк (1806), Стивен Лонг (1817)[10] — Миссисипи манбасини топишга ҳаракат қилишди. 1832-йилда Генри Сккрафтни қидириш муваффақият билан якунланди, унга жангчи Озаавиднибом(ингл.) бошчилигидаги бир гуруҳ ожибвелар келди. („Еллоwҳеад“), шарқий Миннесотадаги кўлни кўрсатди, у ердан Миссисипи оқади. Итасcа кўли деб номланган мактаб ҳунармандчилиги лотинча вер итас (с лат. — „ҳақиқат“) ва cа пут (с лат. — „бош“). Ожибве тилида у Омашкуз („Мус“) деб аталган.[20][21] Бу кўл кейинчалик (1835-йилда) Джорджем Фетерстонхо(ингл.) ўрганилган ), у ҳам Миннесота водийсини ўрганган ва кейин ўзининг саёҳатлари ҳақида „Миннесотага каноэ саёҳати“ китобини нашр этган.инглизча: А Cаноэ Вояге уп тҳе Миннай Сотор).[10]

Франсуз географ Жозеф Николле(ингл.) 1830-йилларнинг охирида Миннесота бўйлаб саёҳат қилган. У юқори Миссисипи, Сент-Круа(ингл.) ) ва Миссисипи ва Миссури оралиқлари . Жон Фримонт билан бирга Никол ўз исмини Винневисс шаршараси (ҳозирги Пипестоне карери, Пипестоне округидаги миллий ёдгорлик) яқинидаги катлинит тошига ўйиб ёзган[22][23].

Генри Лонгфелло ҳеч қачон Миннесота штатини ўрганмаган, лекин 1855-йилда нашр этилган ва Миннесотанинг турли ҳудудларига кўплаб ҳаволаларни ўз ичига олган „Ҳиавата қўшиғи“ асарида штатни машҳур қилган. Қўшиқнинг сюжети тадқиқотчилар ва савдогарлар (хусусан, Генри Счоолкрефт) томонидан тўпланган Ожибве афсоналари асосида қурилган.[24]

Миннесотанинг Европаликлар томонидан мустамлака қилиниши

Миннесота штатининг ҳудудий мансублиги

Миннесота харитаси
(1849-1858)

Миссисипи дарёсининг шарқидаги барча Миннесота 1783-йилда Париж тинчлиги шартларига кўра Қўшма Штатларга берилди. Бу ҳудудга штатнинг шимолий, шарқий ва марказий раёнларининг бир қисми кирган. Жануб ҳудудлари 1803-йилда Франсиядан сотиб олинган (Луизиана хариди деб аталади). Миннесота штатининг бир қисми Руперт эрининг бир қисми эди. Штат ва Британия Шимолий Америкаси ўртасидаги чегара 1818-йилда Англия-Америка конвенциясининг қабул қилиниши билан қисман аниқланган. Миннесота Канада билан ўрмон кўлининг ғарбий қисмида 49-параллел бўйлаб чегаралана бошлади. Ушбу кўлнинг шарқидаги ҳудудлар 1842-йилгача, Wебстер-Ашбуртон шартномаси имзолангангача[10] баҳсли бўлиб қолди.

ХИХ асрнинг биринчи ярмида штатнинг шимолий-шарқий ҳудудлари Эски Шимоли -ғарбга, кейин Иллинойс, Мичиган ва ниҳоят Висконсинга берилди. 1838-йилда ғарбий ва жанубий вилоятларнинг бир қисми Аёвага кетди.[25]

АҚШ Конгрессининг ҳудудий қўмитаси раиси Стивен Арнолд Дуглас Миннесота чегараларини тасдиқловчи қонун лойиҳасини ишлаб чиқди. Хусусан, у юқори Миссисипи водийсининг келажакдаги ривожланиши учун режалар тузди, шунинг учун у бу ҳудудни штат таркибида сақлаб қолди. 1846-йилда у Аёва штатининг Форт Снеллинг ва Сент-Энтони шаршарасини сотиб олишига тўсқинлик қилди ва бир йил ўтгач, Сент-Пол ва худди шу нарса[11] тушади.

Биринчи расман ташкил этилган (1849-йилда) Миннесота ҳудуди ҳозирги штатдан каттароқ бўлиб, у замонавий Шимолий ва Жанубий Дакотани ўз ичига олган ва унинг ғарбий чегарасининг бир қисми Миссури дарёси бўйлаб ўтган.[26]

Форт Снеллинг, Миннеаполис ва Сент-Полга асос солинган

Форт Снеллинг кўриниши.

Форт Снеллинг АҚШнинг Миннесота штатидаги биринчи ҳарбий истеҳкоми эди. Қурилиши режалаштирилган эр 1805-йилда Зебулон Пайк томонидан сотиб олинган. Қал’анинг ўзи қурилиши 1819-йилда бошланиб, 1825-йилда якунланган;[27] шундан сўнг полковник Джозия Снеллинг(ингл.) қал’ага келди, ундан кейин қал’а номини олди. Гарнизоннинг вазифаларидан бири Ожибве ва Дакота қабилалари ўртасида дипломатик муносабатлар ўрнатиш эди. Хусусан, 1839-йилда нафақага чиққунга қадар Ҳиндистон ишлари бюросининг таниқли агенти Лоренс Талиаферро(ингл.) ўн тўққиз йил давомида қал’а ҳудудида яшаган.[27][28]

Дред Скотт, афро-америкалик, оиласи учун озодлик талаблари билан танилган.

1850-йилларда Форт Снеллинг Дред Скотт Сандфордга қарши суд ишида муҳим рол ўйнади. Афро-америкалик Дред Скотт ва унинг рафиқаси қал’ага эгаси Жон Эмерсон томонидан олиб келинган. Эмерсоннинг ўлимидан сўнг, Скоттлар Миссури келишувидан кейин қуллик тақиқланган ҳудудларда яшаганликларига асосланиб, ўзларининг озодликларини даъво қилишди. Охир-оқибат, Олий суд уларнинг даъволарини рад этди. Ушбу қонуний прецедент хотираси учун Блоомингтондаги Форт Снеллинг яқинидаги кичик ҳудуд Дред Скотт Фиэлд[27][11] деб номланди.

1851-йилга келиб, ҳиндулар ва АҚШ ҳукумати ўртасидаги турли шартномаларга кўра, ҳозирги Миннесота штатининг кўплаб ҳудудлари мустамлака қилиш учун штатларга ўтказилди, шунинг учун Форт Снеллинг чегара қал’аси бўлишни тўхтатди. Фуқаролар уруши пайтида у ерда машғулотлар ўтказилди. Ўша пайтда унинг ҳудудининг бир қисми қабристон учун ажратилган эди — ҳозир Национальное кладбище форта Снеллинг(ингл.) Кейинчалик ва Иккинчи Жаҳон уруши пайтида қал’а 300 000 аскарни тайёрлаш учун полигон бўлиб хизмат қилган. Ушбу урушдан кейин улар МН 5 ва МН 55 федерал магистралларини ётқизиш пайтида уни йўқ қилишни хоҳлашди, аммо маҳаллий аҳолининг илтимосига биноан қал’ага тегилмади. Энди у Миннесота тарихий диққатга сазовор жойи ва Миннесотскому историческому обществу(ингл.) тегишли.[28]

Форт Снеллинг гарнизони иқтисодий жиҳатдан мустақил бўлиш учун Сент-Энтони шаршараси яқинида арра тегирмони, ун тегирмони, бир нечта йўллар қурди; турли дон етиштиришни ташкил қилган. Бу Миннеаполис қурилишининг бошланиши эди.[28]. Кейинчалик Фрэнклин Стил(ингл.) Форт Снеллингга сутлер сифатида келди.У Миссисипининг шарқий қирғоғида, Сент-Энтони шаршарасидан унчалик узоқ бўлмаган жойда ўзига эр беришни талаб қилди ва бу ерларни ўзлаштира бошлади. Кейинчалик унга бўйсунувчи Джона Стивенса(ингл.) ёрдами билан Форт Снеллинг коменданти билан шартнома тузиб, у Миссисипи ғарбий қирғоғининг бир қисмини эгаллади. Стивенс ғарбий соҳилдаги 160 акр (0,65 км2) эр эвазига дарё бўйлаб бепул паром ташкил этишга мажбур бўлди. У ерда у 1850-йилда Миннеаполисдаги биринчи уйни қурди. Тўрт йил ўтгач, Стивенс келажакдаги шаҳарни қуриш режасини тузган эди[11] . 1872-йилда Фаллс Сеттлемент[11] бир қисмига айланди.

Сент-Полнинг асос солиши Форт Снеллинг билан ҳам боғлиқ. Кўпинча Қизил дарё колониясидан бўлган бир гуруҳ босқинчилар қал’а ёнида қароргоҳ қуришган. Форт Снеллинг коменданти маёр Жозеф Плимптон уларнинг мавжудлигига эътироз билдирди, чунки улар қал’адан ёғоч ишлатиб, сигирлари ва отларини майдончада юришларига рухсат беришди. Натижада, Плимптон уларга ўз лагерида ҳар қандай қурилишни давом эттиришни тақиқлади. Шундай қилиб, сқуаттерс кетишди ва[10]тўрт мил пастга жойлашишди. Фавворалар ғори деб аталмиш ер ёнида қишлоқ қурмоқчи бўлдилар. Аммо бу жойлар ҳам Форт Снеллинг яқинида жойлашган бўлиб, у ерда ҳам босқинчиларнинг яшашига рухсат берилмаган. Улардан бири Пьер Парран(ингл.) ) лақабли чўчқа кўзи, ой нури, Миссисипидан янада пастга, Им-ин-и-я Ска (маҳаллий ҳиндлар тилидан таржима қилинган — Wҳите Роcк[29]) ҳудудига кўчиб ўтди ва салон қурди, унинг атрофида қолганлар. ўрнашиб қолганлар; ҳозир Санкт-Пол бор.[30] Дастлаб аҳоли пункти Пигс-Ай (русча: Свиной Глаз) Парран шарафига, кейин Ламенц Ландинг деб ўзгартирилди ва фақат кейин Санкт-Пол шаҳри бўлди.[29]

Энди Миннеаполис ва Сент-Пол халқ орасида „эгизак шаҳарлар“ деб номланади (инглизча: Тwин Cитиэс). Бу тахаллус 1872-йилда Миннеаполис Сент-Полни ютиб юбориши мумкинлиги ҳақидаги газета мақоласидан кейин пайдо бўлган. Бунга жавобан кўпчилик бу шаҳарлар давлат учун бирдек муҳим ва алоҳида мавжуд бўлиши кераклигини таъкидлади, шундан бери Миннеаполис ва Сент-Пол „эгизаклар“ деб атала бошланди.[31]


Бугунги кунда Миннеаполис Миннесота штатидаги биринчи энг гавжум шаҳар (2010-йилги аҳолини рўйхатга олиш маълумотларига кўра 385 378 киши)[32], Санкт-Пол иккинчи ўринда туради (287 151 киши).[33] Улар биргаликда агломерацияни ташкил қилади, унинг аҳолиси Миннесота штатининг барча аҳолисининг ярмини ташкил қилади[32][33].

Сент-Энтонида сақланиб қолган энг қадимги уй 1848-йилда қурилган Ард Годфрининг уйидир[34]. Миннеаполисдаги энг қадимги уй, дом Джона Стивенса(ингл.) ), энди водопадам Миннегаги(ингл.) кўчирилди.[35]

Саноат ривожланиши

Генри Ҳастингс Сиблей уйи.

1838-йилда Мендотада Генри Хастингс Сиблей штатдаги биринчи тош уйни қурди, у ўша пайтда ўша ҳудудларда териларни фойдали сотиб олиш билан шуғулланадиган Америка Фур компаниясига тегишли эди.[36]

Миннесота штатининг ўсиб бораётган иқтисодиётида мўйна саноатидан ташқари, ёғоч саноати муҳим рол ўйнади. Штатнинг шимоли-шарқида ва реке Сент-Круа(ингл.) мўл-кўл ўсган оқ шарқий қарағай айниқса қадрли эди. . Ёғоч саноати марказлари Марин-он-Сент-Крой ва Стиллwатер (ёғочлар Сент-Круа бўйлаб рафтланган) ва Винона (ёғоч бу ерда Миннесота дарёси бўйлаб рафтланган) шаҳарлари эди. Тартибга солинмаган ёғоч саноати ва 1894-йилда содир бўлган қурғоқчилик натижасида, Сандстон ва Хинклини вайрон қилган Буюк Хинкли олови бошланди. Пайн округининг 400 га яқин аҳолиси ёнғинда ҳалок бўлди. Худди шу сабабларга кўра, кейинчалик Бодеттский(ингл.) ) ва Клокетский(ингл.) ) ёнғинлар.[37]

Кесилган оқ қарағай. 1860—1870-йиллар.

Муқаддас Энтони (Сент-Энтони шаршарасидаги шаҳар, кейинчалик Миннеаполиснинг бир қисми) ҳам ёғоч саноатининг муҳим маркази бўлиб, у ерда Рам-Ривер(ингл.)[10] . 1848-йилдан бошлаб Франклин Стеэл ташаббуси билан шаршаралар яқинида арра тегирмонлари фаол қурилиши бошланди[38].

Миннесота ҳудуди

Сенат ҳудудий қўмитаси раиси Стивен Дуглас Миннесотани ҳудуд сифатида тан олиш тўғрисидаги қонун лойиҳасини таклиф қилди. У юқори Миссисипи водийси учун алоҳида келажакни кўрди ва келажакдаги Миннесота нинг бошқа ҳудудларга қўшилишини назорат қилди. 1846-йилда у Аёва штатидаги Форт Снеллинг ва Сент-Энтони шаршарасини киритишга тўсқинлик қилди ва 1847-йилда у Висконсин ҳудудини Сент-Пол ва Сент-Энтони шаршарасини[39] истисно қилиш учун чеклади. 1849-йил 3-мартда Миннесота ҳудуди Аёва ва Висконсин ҳудудларини ташкил этишдан қолган ердан ташкил топди. У штатнинг замонавий ҳудудини ва Миссури дарёсининг шарқидаги ҳудуднинг катта қисмини ўз ичига олган, кейинчалик у Дакота ҳудудига айланган.[40] Александр Ремси ҳудуднинг биринчи губернатори, Генри Сибли эса АҚШ Конгрессининг биринчи ҳудудий делегати бўлди. Кейинчалик Сиблей ўрнини эгаллаган Генри Райс Конгрессда ҳудудни вакиллик қилди ва Сент-Полдан Супериор кўлигача бўлган темир йўл учун лоббичилик қилди.[41]

АҚШнинг Миннесота штати

1853-йилда Стивен Дуглас Ҳудудлар қўмитаси раиси сифатида Генри Райс томонидан алмаштирилди, у 1856-йил декабрда Конгрессда Миннесота штатининг ўз конституциясини яратишга имкон берадиган актни киритди. Шунингдек, ушбу актда у ниҳоят Миннесота чегараларини тасдиқлади: унинг режасига кўра, штат Канада, Висконсин ва Аёва билан чегарадош эди; ғарбий чегара Қизил дарё[10]бўйлаб ўтиши керак эди.

1857-йилда Миннесота расман штат сифатида тан олинди, гарчи конгресснинг 22 сенатори унга қарши овоз берган. Уларнинг фикрича, Миннесота аҳолиси жуда кам эди. Джон Бёртон Томпсон(ингл.) Кентукки вакили, ҳукумат ҳали кўп сонли янги штатларни молиявий қўллаб-қувватлашга қодир эмаслигини таъкидлади. Бундан ташқари, жанубий штатларнинг вакиллари шимолий[10]мустаҳкамланишидан қўрқишди.

Манбалар

  1. ↑ Анфинсон, Сcотт Ф.. Соутҳwестерн Миннесота Арчаэологй: 12,000 еарс ин тҳе Праириэ Лакес Регион. Саинт Паул: Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй, 1997 — 30—32-бет. ИСБН 0-87351-355-Х. (ингл.)
  2. ↑ „ТимеПиэcес: Wорк Сите“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  3. ↑ „ТимеПиэcес: Траде“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  4. ↑ „ТимеПиэcес: Wармтҳ“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 25-март 2007-йил.(ингл.)
  5. ↑ „ТимеПиэcес: Cоппер“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  6. ↑ „ТимеПиэcес: Сймболс ин Стоне“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  7. ↑ „ТимеПиэcес: Моундс“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  8. ↑ „ТимеПиэcес: Wилд Риcинг“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  9. ↑ „ТимеПиэcес: Миссиссиппиан Фармерс“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  10. ↑ 10,00 10,01 10,02 10,03 10,04 10,05 10,06 10,07 10,08 10,09 10,10 Ласс 1998.
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 Рисжорд 2005.
  12. ↑ „ТимеПиэcес: Рунестоне“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  13. ↑ „ТимеПиэcес: Дакота Меэт Эуропеанс“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  14. ↑ „ТимеПиэcес: Эхплоринг тҳе Нортҳ Шоре“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  15. ↑ „ТимеПиэcес: Ожибwе Арриве“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  16. ↑ „ТимеПиэcес: Дакота & Ожибwе Треатй“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  17. ↑ „ТимеПиэcес: Тҳе Гранд Портаге Траил“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  18. ↑ „ТимеПиэcес: Нортҳ Wест Фур Cо.“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  19. ↑ Броwне, Леанне „Ҳисторй – Wҳо wас Жонатҳан Cарвер?“. Cарвер Cоунтй Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 19-сентабр 2006-йил.(ингл.)
  20. ↑ „ТимеПиэcес: Миссиссиппи Соурcе“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  21. ↑ „Фреэланг Ожибwе Диcтионарй“. Фреэланг.нет. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган.(ингл.)
  22. ↑ „ТимеПиэcес: Уппер Миссиссиппи Мапс“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  23. ↑ „Миннесота Ҳисторй Cентер: Мусеум Тҳеатер: Жосепҳ Ниcоллет“. 2006-йил 6-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 6-июл 2006-йил.(ингл.)
  24. ↑ „ТимеПиэcес: Тҳе Сонг оф Ҳиаwатҳа“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  25. ↑ Марй Летҳерт Wингерд, Нортҳ Cоунтрй: Тҳе Макинг оф Миннесота (Университй оф Миннесота Пресс; 2010) 449 пагес.(ингл.)
  26. ↑ Меиниг, Д.W.. Тҳе Шапинг оф Америcа: А Геограпҳиcал Перспеcтиве он 500 Еарс оф Ҳисторй, Волуме 2: Cонтинентал Америcа, 1800-1867. Неw Ҳавен, CТ: Яле Университй Пресс, 1993 — 439-бет. ИСБН 0-300-05658-3. (ингл.)
  27. ↑ 27,0 27,1 27,2 Гилман 1991.
  28. ↑ 28,0 28,1 28,2 „Ҳисториc Форт Снеллинг“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 6-июл 2006-йил.(ингл.)
  29. ↑ 29,0 29,1 Лареау, Паул Ж. „Пиг'с Эе'с Нотепад“. 2006-йил 6-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 6-декабр 2006-йил.(ингл.)
  30. ↑ Миннесота. Андоза:Нп3. (ингл.)
  31. ↑ Траcй, Бен. „Гоод Қуэстион:Wҳй Аре Wе Тwинс?“. WCCО-ТВ (1-январ 2007-йил). 27-сентабр 2007-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-март 2007-йил.(ингл.)
  32. ↑ 32,0 32,1 „Миннеаполис cитй, Миннесота - Популатион Финдер - Америcан ФаcтФиндер“ (инглизча). 2012-йил 8-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 24-август 2011-йил.(ингл.)
  33. ↑ 33,0 33,1 „Табле 4. Ранкингс фор Метрополитан Статистиcал Ареас: Април 1, 2000 то Жулй 1, 2005 (CБСА-ЭСТ2005–04)“. Популатион Дивисион, У.С. Cенсус Буреау (21-август 2006-йил). 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 18-декабр 2006-йил.(ингл.)
  34. ↑ „Ард Годфрей Ҳоусе“. Тҳе Wомен'с Cлуб оф Миннеаполис. 2006-йил 5-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 19-сентабр 2006-йил.(ингл.)
  35. ↑ Пеннефеатҳер, Шаннон М.. Милл Cитй: А Висуал Ҳисторй оф тҳе Миннеаполис Милл Дистриcт. Саинт Паул, Миннесота: Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй, 2003. ИСБН 0-87351-447-5. (ингл.)
  36. ↑ „Сиблей Ҳоусе Ҳисториc Сите“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 19-сентабр 2006-йил.(ингл.)
  37. ↑ „Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй Либрарй, Ҳисторй Топиcс, Ҳинcклей Фире оф 1894“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй (2006). 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 15-июл 2006-йил.(ингл.)
  38. ↑ „ТимеПиэcес: Фаллс Поwер Индустрй“. Миннесота Ҳисториcал Соcиэтй. 2012-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 17-феврал 2007-йил.(ингл.)
  39. ↑ Рисжорд п. 62
  40. ↑ Меиниг, Д.W.. Тҳе Шапинг оф Америcа: А Геограпҳиcал Перспеcтиве он 500 Еарс оф Ҳисторй, Волуме 2: Cонтинентал Америcа, 1800-1867. Неw Ҳавен, CТ: Яле Университй Пресс, 1993 — 439-бет. ИСБН 0-300-05658-3. 
  41. ↑ Рисжорд п. 75

Адабиётлар

Ҳаволалар