Миршикорлар – Шимолий Ҳиндистонда яшовчи мусулмон жамоаси бўлиб, улар азалдан қушлар ва кичик ҳайвонларни овлаш ҳамда тузоққа тушириш билан шуғулланишган. Уларнинг айримлари 1964-йилда Биҳар штатида қуш овловчилар сифатида қайд этилган[1].

Миршикор
Ҳозирги жойлашув ареали ва аҳоли сони
  • Ҳиндистон
  • Бангладеш
  • Покистан
  • Афғонистон
Тил
Дини Ислом

Бихардаги миршикор жамоасида ёш йигитлар ўзларини никоҳга лойиқ эканликларини исботлаш учун ёвузлиги билан танилган қора бўйинли лайлак – лоҳа сарангни тутишлари керак. Бу одат бир йигит шу жараён давомида ҳалок бўлгандан сўнг бекор қилинди[2].

Манжаулдаги миршикор жамоасига мансуб Али Ҳусайн Бомбей табиий тарих жамияти учун қуш овчиси сифатида олиб борган фаолияти билан танилган. У Салим Али ва бошқа орнитологлар билан ҳамкорликда қушларни ўрганишга ҳисса қўшган. 1998-йилда у АҚШнинг Миссисипи штатидаги Жаcксон округига таклиф этилган ва бир ҳафталик ташрифи давомида ўзининг тузоқ қўйиш усулларини намойиш этиб, штатдаги қум тепаликларида яшовчи турналар умумий популяциясининг 10 фоизини тутишга ёрдам берган[3]. Унинг усули ҳозирда турна тадқиқотчилари томонидан стандарт усул сифатида қўлланилмоқда[4]. 1998-йилда Ҳусайн ҳақида ҳужжатли филм суратга олинган.

Манбалар

  1. ↑ Георге, П.В. (1964). "Нотес он мигрант бирдс оф нортҳ Биҳар". Жоурнал оф тҳе Бомбай Натурал Ҳисторй Соcиэтй 61 (1): 370–384. ҳттпс://арчиве.орг/стреам/жоурналофбомбай611964бомб#паге/380/моде/2уп/. 
  2. ↑ Грубҳ, Б.Р.; Шекар, П.Б. (1968). "Блаcкнеcкед Сторк (Хенорҳйнчус асиатиcус) анд тҳе марриаге оф Миршикарс". Неwслеттер фор Бирдwатчерс 8 (3): 1–2. ҳттпс://арчиве.орг/стреам/НЛБW9#паге/н2/моде/1уп. 
  3. ↑ Ҳерефорд, С.Г. „Усе оф традитионал Индиан траппинг метҳодс то cаптуре сандҳилл cранес“, . Нортҳ Америcан Cране Wоркшоп Проcеэдингс., 2001 — 220-бет. 
  4. ↑ Паркер, Жеаннетте М. „Усе оф Cлап Трапс ин Cаптуринг Нонмиграторй Wҳоопинг Cранес ин Флорида“, . Нортҳ Америcан Cране Wоркшоп Проcеэдингс. Папер 196., 2008.