Mirxond
Мирхонд — форс тарихчиси, Темурийлар саройларида мавжуд бўлган сарой тарихшунослари мактабининг вакилларидан бири.
| Мирхонд | |
|---|---|
| Мир Муҳаммад ибн Саййид Бурхонуддин Ховандшоҳ ибн Камолуддин Маҳмуд ал-Балхий | |
| Таваллуди |
1433-йилда Балх (ҳозирги Афғонистон) |
| Вафоти |
1498-йилда Ҳирот (ҳозирги Афғонистон) |
Таржимайи ҳоли
Мирхонд ҳақидаги биографик маълумотлар унинг тарихий асарининг кириш сўзига асосланади. Унинг отаси Бурхониддин Бухорода яшаган зодагон саййидлар (пайғамбар авлодлари) оиласидан эди. Лекин Балхга кўчиб ўтган, у ерда умр бўйи яшаган ва 1433-йил (ҳижрий 837-йил)да Мирхонд туғилган. Мирхонд Ҳиротда яшаган. У вазир ва машҳур шоир Алишер Навоий даврасига мансуб бўлиб, у кўплаб ёзувчиларга, жумладан, Мирхонд ва набираси Хондамирга ҳомийлик қилган. Мирхонд Навоийнинг таклифига биноан „Равзат ус-сафо“ асарини ёзади. Бунинг учун у умрининг биринчи ярмини тарих китобларини ўқиш ва ўрганишга бағишлаган. Меҳнат шароитлари қулай эди, Мирхонд турли адабиётларга ва унга тегишли бўлган ўз даврига оид энг сўнгги манбаларига эга эди. Мирхонд 1498-йилда (милоддан аввалги 903-йил) Ҳиротда вафот этган. Унинг иши тугалланмаган ва уни набираси Хондамир якунлаган. Афтидан, набираси еттинчи жилднинг муҳим қисмини ёзган (бу жилд Мирхонд вафотидан кейинги воқеаларни қамраб олади) ва эҳтимол бошқа қисмларни ҳам таҳрир қилган бўлиши мумкин.
Адабиётлар
- Материалы по истории туркмен и Туркмении. Т. 1. М. Институт Востоковедения. 1939;
- Советская историческая энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия . Под ред. Е. М. Жукова. 1973—1982.