Википедияда исми Мирзабек бўлган бошқа кишилар ҳақида ҳам мақолалар мавжуд.

Мирзабек Байжонули (1870–1945) ҳозирги Ўтирор туманида туғилган, шоир. Тошкент, Чимкент, Бухоро, Ақтўбе, Қизилўрда, Мадели, Молда Муса, Мойлихўжа, Нурали, Нортой ва бошқаларда бўлган шоир жироулар билан учрашди, уларнинг баъзилари билан бадиий танловда қатнашди. Шарқ афсоналарини ёддан билган. У ўзининг заҳарли қўшиқлари („Батан бойга“, „Акимгереймен айтис“ ва бошқалар) билан қишлоқдаги бойларнинг адолацизлигини масхара қилган. б.). Қизил Жираунинг „Насиҳат қўшиғи“, „Амзе қиссаси“, „Туман раҳбарларига мактуб“, „Чумоли ва чигиртка“, „Эчки савдоси“ ва б. б. Қозоғистон Республикаси Миллий Фанлар Академияси Марказий илмий кутубхонаси асарлари ва М. Авезов номидаги Адабиёт ва санъат институти қўлёзма фондида сақланади[1][2].

Манбалар

  1. ↑ "Қазақстан": Ұлттиқ энсклопедия / Бас редактор Ә. Нисанбаэв – Алмати „Қазақ энсиклопедияси“ Бас редаксияси, 1998 жил, ИСБН 5-89800-123-9, И том
  2. ↑ Оңтүстік Қазақстан облисиниң энсиклопедияси