Михаил Григоревич Бурштин (1943-йил 19-май, Бишкек) – бастакор ва пианиночи, Ўрта Осиё ва Қозоғистон республикалари ёш мусиқачи-ижрочилар танлови лауреати (1964).

Михаил Григориэвич Бурштин
Таваллуди 19-май 1943-йил
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР → Rossiya bayrogʻi Россия
Касби композитор, педагог, пианист

Ҳаёти

Михаил Григориэвич Бурштин 1943-йил 19-майда Бишкек шаҳрида мусиқачилар оиласида туғилган. Унинг отаси Григорий Михайлович Бурштин[1] ва онаси Республикада хизмат кўрсатган артист Слава Марковна Окун[2]. Михаил Бурштин 1940-йилда Москва консерваториясини тамомлаган. У давлат мусиқа санъати ривожига фаол ҳисса қўшган.

1957-йилда Михаил Бурштин мусиқа мактабни тамомлагач, П.Шубин номидаги Қирғизистон Давлат мусиқа ва хореография билим юртининг фортепиано бўлимига ўқишга киради. 1961-йилда коллежни имтиёзли диплом билан тугатиб, Тошкент Давлат Консерваториясининг фортепиано бўлимига ўқишга киради. 1962-йилда ушбу факултетдаги дарсларни композиция дарслари билан бирлаштириб, А. А. Малахов, сўнгра профессор Г. А. Мушелдан сабоқ олган. 1964-йилда пианиночи сифатида Ўрта Осиё ва Қозоғистон республикалари ёш ижрочиларнинг ИИ Республикалараро кўрик-танловида қатнашиб, ИИИ даражали диплом соҳиби бўлади.

Михаил Бурштин 1966-йилда фортепиано бўлимини имтиёзли диплом билан тамомлаб, Тошкент Давлат Консерваториясида фортепиано кафедрасига ўқитувчи лавозимида ишлай бошлаган. 1968-йилда, Бурштин Бишкекга қайтиб келади ва Қирғизистон давлат санъат институтида ўқитувчи, катта ўқитувчи каби турли лавозимларда ишлай бошлайди 1974—1975 йилларда П.Чайковский номидаги Москва консерваториясининг малака ошириш факултетида амалиёт ўтаган. 1981-йилда М.Муссоргский номидаги Урал консерваториясида фортепиано бўйича ўқиган[3].

Ижоди

Михаил Бурштин республиканинг етакчи ижрочи пианиночиларидан бири, кўплаб қирғиз муаллифларининг фортепианода етакчи ижрочиси ҳисобланади.

У 1969-йилда Қирғизистон Бастакорлар уюшмаси аъзосига айланади[4]. 1990-йилда Қирғизистон Республикасида хизмат кўрсатган маданият ходими унвонига эга чиқади.

Михаил Бурштин ижоди кенг ва ранг-барангдир. Бастакорнинг қизиқишлари қирғиз профессионал мусиқа санъатида шаклланган одатий образли ва жанрли ғоялар доираси билан чекланмайди. Бастакор шакл, режим, гармония, полифония, ритм соҳасида кўплаб янгиликлар яратган.

Асарлари

Симфоник оркестр учун

  • Шерзо (1965)
  • Биринчи симфония (1967)
  • Симфоник шеър (1968)
  • Иккинчи симфония (1970)
  • Оде (СССР ташкил топганининг 50 йиллигига, 1972-йил)
  • „Виктор Яранинг хотирасига“ рапсодия-балладаси (1976)
  • Иссиқкўл эскизи (1977)
  • Дунган Суитаси (1980)
  • Партита (1980)

Пианино ва оркестр учун

  • Мусиқа (1965)
  • Биринчи консерт (1966)
  • Консертино (1968)
  • Иккинчи консерт (1969)
  • Учинчи консерт (1971)
  • Шеър-рапсодия (Қирғизистон ССР ташкил топганининг 50 йиллигига, 1973 йил)
  • 2-сонли концертино (1978)
  • „Афоризмлар“ тўплами (1978)
  • Фантазия (1979)
  • Икки пианино ва оркестр учун концерт (1980)
  • Тор оркестри учун ария (1968)
  • Поп оркестр учун дивертименто (1968)
  • Қирғиз халқ чолғулари оркестри учун „Қўш қайриқ“ (1981)

Манбалар

  1. ↑ „«Слово Кыргызстана» 2011“. 2020-йил 22-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 29-июл.
  2. ↑ „А. Кузнецов, 2007“. 2015-йил 3-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 29-июл.
  3. ↑ „Зетель Исаак Зусманович“. 2013-йил 1-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 9-ноябр.
  4. ↑ „Михаил Бурштин“. 2013-йил 30-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 9-ноябр.