Mixail Mishin
Михаил Анатолевич Мишин (асл исми Литвин, 1947-йил 2-апрелда туғилган, Тошкент, Ўзбекистон ССР, СССР) – совет ва рус ёзувчиси. Таржимон, ссенарий муаллифи ва актёр. Россиядаги етакчи сатириклардан бири. Сатира ва ҳазил соҳасидаги адабий мукофотларнинг, жумладан афсонавий Олтин Бузоқ мукофоти (икки марта) ва „Олтин Остап“ мукофоти совриндори.
| Михаил Анатолевич Мишин | |
|---|---|
| Таваллуди |
1947-йил 2-апрел |
| Фуқаролиги |
|
| Жанр | Ҳикоя Наср Эссе (асар) Очерк |
Ҳаёти
Михаил Мишин 1947-йил 2-апрелда Тошкентда туғилган. Етти ёшида ота-онаси билан Ленинградга кўчиб ўтган.
1965-йилда ЛЕТИга „Кемалар учун электр жиҳозлари“ мутахассислиги бўйича ўқишга кирган. Институтни тамомлагач, Марказий денгиз электротехника ва технологияси илмий-тадқиқот институтида ишлаган.
Фаолияти
Талабалик йилларида ёзишни бошлаган. 1960-йиллар охирида 1970-йилларнинг бошида ўзига Мишин тахаллусини олиб, Ленcонcерт даврида нутқ жанрининг артисти сифатида саҳнага чиқишни бошлаган. Сатирик Семён Алтов билан бирга ижро этган. Дуэтда улар ўз асарларини саҳнадан ўқиган[1].
Михаил Мишин 70-йилларнинг ўрталаридан бошлаб ўзини бутунлай адабий ижодга бағишлаган. Кўплаб газета ва журналларда унинг ижод намуналари нашр этилган. У радио ва телевидениэда „Кулги атрофида“ дастурида иштирок этган. Унинг ҳикоялари ва монологлари ўз репертуарида етакчи эстрада актёрлари: Г. Хазанов, К. Новикова, Э. Шифрин ва бошқаларни ўз ичига олган[2].
1976-йилда „Шёл по улице троллейбус“ номли биринчи китоби нашр этилган. Кейин ижодий кечаларда ўз асарларини ижро этишни бошлайди.
1977-йилда Аркадий Райкин билан учрашув Ленинград миниатюра театри (кейинчалик Сатирикон) билан узоқ муддатли ҳамкорликнинг бошланиши эди. 1983-йилда М. Мишининг „Юзлар“ сатирик шарҳининг премераси Константин Райкин билан бош ролда (режиссёр В. Фокин) бўлиб ўтади[2]. Шу билан бирга, Москва миниатюра театри Мишиннинг „И несколко слов о погоде“ (режиссёр Э. Аре) ҳикоялари асосида спектакл тайёрлаган.
У „Силва“ (1981) ва „Эркин шамол“ (1983) мусиқий филмлари (режиссёр Ж. Фрид), шунингдек, ўз ҳикоялари асосидаги тўртта кинокомедияларнинг ссенарий муаллифи[1].
1986-йилдан бери Москвада яшайди. „Москва янгиликлари“ газетасида „Ҳурмат билан“ рукнини ёзган (1991-1999).
„ Wе wилл роcк ёу“ мусиқий либреттосининг русча версиясининг муаллифи[3].
Михаил Мишин РТР каналида бош адабий муҳаррир бўлиб ишлаган[4], „Дўстлар“ телесериалининг русча матни муаллифи (1 ва 2 фасллар[5][6]).
Г. Маркеснинг „Олдиндан эълон қилинган ўлим хроникаси“ ҳикоясини таржима қилган. Кейинчалик инглиз тилидаги драмаларнинг таржималари устида ишлай бошлайди.
Оиласи
Отаси – Анатолий Алкунович Литвин (1919-1989), журналист, „Ми идём в театр“ китобининг муаллифи (Лениздат, 1978).
Онаси – Маргарита Михайловна Литвина (1919-2000), мусиқачи[7].
Биринчи рафиқаси (1970-1985) – Ирина Леонидовна Кардашинская-Броде, филолог.
- Ўғли – Александр Михайлович (1972-йилда туғилган).
Иккинчи рафиқаси (1986-2008) – Татяна Анатолевна Догилева (1957-йилда туғилган), совет ва рус актрисаси. Театр ва кино режиссёри, ёзувчи, телебошловчи. Россия Федерацияси халқ артисти.
- Қизи – Екатерина Михайловна Ланн (Догилева) (1994-йилда туғилган[8]), актриса. У Кембриждаги актёрлик курсларини, кейин 2015-йилда Ню-Ёркдаги (АҚШ) Америка драматик санъат академиясини тамомлаган.
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „Михаил Мишин: «Самая большая похвала для меня была, когда за кулисы кто-то прибегал и говорил: ну, тебя посадят»“. Комсомольская правда (2012-йил 15-июл). 2022-йил 28-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 28-апрел.
- ↑ 2,0 2,1 „«Когда нет запрета, шутить трудно»“. Огонёк (2018-йил 2-апрел). 2022-йил 28-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 28-апрел.
- ↑ „Готовьтесь, будет качка. Театр эстрады откроет сезон мюзиклом по песням Қуээн“. Российская газета (2004-йил 13-октябр). 2022-йил 28-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 28-апрел.
- ↑ „Долгий путь к Размышлямсу“. Наше время (2019-йил 1-март). 2022-йил 18-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 18-июл.
- ↑ „Михаил Мишин: американский юмор мы не понимаем. Главный литературный редактор канала РТР занимается адаптацией к россиянам сериала «Друзья»“. Антенна-Телесемь (2000-йил 20-март). 2001-йил 22-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 18-июл.
- ↑ „РТР в зеркале прессы. Обзор прессы с 18 по 24 февраля“. РТР (2000-йил 25-феврал). 2001-йил 21-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 18-июл.
- ↑ „Могила родителей М. А. Мишина на Преображенском еврейском кладбище (Участок: 6-2 нов., Место: 126)“ (ру). гравлов.cом. 2022-йил 13-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 14-ноябр.
- ↑ „ЗАЧАРОВАННЫХ НЕТ. В семье Мишина - Догилевой к телевизору никто не рвется“. Московские новости (2003-йил 1-январ). 2005-йил 1-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 1-июн.