Моно (юнонча: монос — бир, якка, ягона) — ўзлашма қўшма сўзларнинг таркибий қисми бўлиб, маъносига кўра, „бир“, „ягона“, „ёлғиз“ сўзларига тўғри келади (масалан, моногамия, моносаҳаридлар).[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил