Monosillabizm
Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Бу мақолага бошқа бирорта саҳифадан
ишорат йўқ. (август 2024) |
Моносиллабизм (моно... ва юн. сйллабе — бўғин) — маълум бир тилда сўзлар (лексемалар)нинг бир бўғинли бўлиши. Бу хусусият тилларни типологик (лекин генеалогик эмас) жиҳатдан таснифлаш учун асос бўлади.М. кўпгина хитоптибет тиллари учун хос хусусиятдир. Қад. туркий сўзлар архитектоникаси ҳам унинг ўзак морфемаси бир бўғинли эканлигини кўрсатиб туради(мас, бор, ол, қоч, тор).[1]
Манбалар
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (август 2024) |