Моносиллабизм (моно... ва юн. сйллабе — бўғин) — маълум бир тилда сўзлар (лексемалар)нинг бир бўғинли бўлиши. Бу хусусият тилларни типологик (лекин генеалогик эмас) жиҳатдан таснифлаш учун асос бўлади.М. кўпгина хитоптибет тиллари учун хос хусусиятдир. Қад. туркий сўзлар архитектоникаси ҳам унинг ўзак морфемаси бир бўғинли эканлигини кўрсатиб туради(мас, бор, ол, қоч, тор).[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил