Эстер ва Мордахай, Арент де Гелдер

Мордахай ― Эсфир китобининг тавротдаги қаҳрамони, Эсфирнинг амакиваччаси, Навуходоносор даврида асирга олинган ва Сузах қирол саройида камтарона лавозимни эгаллаган. У Эсфирининг тарихида муҳим рол ўйнади, у орқали у Малика бўлди ва яҳудий халқини такаббур ва шафқациз Хаман томонидан таҳдид қилинган хавфдан қутқарди[1][2].

Яҳудий урф-одатларида, яҳудийларнинг Пурим байрами билан боғлиқ бўлган қаҳрамонлардан бири ва буюк Мажлис аъзоларидан бири деб номланади, унинг қарорлари Бобил асирлигидан қайтганидан кейин яҳудий халқининг ҳаётини белгилайди[3].

Яҳудий агадик адабиёти Мардохейнинг Билшан лақабига эга эканлигини тушунтиради (Эзра 2:2, Нахимиё 7:7), яъни „сўзловчи“[4] ёки „нотиқ“.

Манбалар

  1. ↑ Мардохей // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
  2. ↑ Билшан // Еврейская энциклопедия Брокгауза и Ефрона. — СПб., 1908—1913.
  3. ↑ Билшан // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора. — М., 1891—1892.
  4. ↑ Мардохей // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора. — М., 1891—1892.