Муаллақий (арабча: معلقة‎‎, المعلقات‎‎ - ал-муаллақат — „тортилган“, „тўхтатилган“) — арабча етти қасида, исломдан олдинги даврда (ВИ аср) ёзилган ва ВИИИ асрда тузилган.

Муаллақа таркибига кирувчи қасидаларни ВИИИ аср ўрталарида Равий (راوي‎‎ „ровий, қироат“) тўплаган. Шеърларнинг еттита муаллифи: Имру ал-Қайс, Лабид ибн Ровия[эн] , Тарафа, Зуҳайр ибн Абу Сулма, Антара ибн Шаддод, Амр ибн Кулсум[эн] ва Ҳорис ибн Ҳиллизо . Баъзан уларга Набигу, ал-Аш ва Абид ибн ал-Аброса[ар] киради.

„Муаллақа“ номи „тўхтатилган“ ёки „тортилган“ деган маънони англатади. Ривоятларга кўра, бу шеърлар тан олинганлик белгиси сифатида ипак устига тилла билан ёзилган ва Кабага[1] осиб қўйилган. „Тўхтатиб қўйилган“ номини мажозий маънода англаш мумкин, гўё бу мисралар ўқувчи кўнглида „қириб“ туради.

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Шерр И. Всеобщая история литератури. СПб.: О. Бакст, 1867. С. 46.

Ҳаволалар