Muhammad Ali Jaloyir

Муҳаммад Али Жалойир (15–16-асрлар) – сипоҳий, шоир. Нисорий тахал­­луси билан шеърлар ёзган.

“Мажолис ун-нафоис”да маълумот берилишича, отаси ёки акаси даражасида лаёқатли бўлмаган: Аммо ўзи не сипоҳийлиқда отасиға ўхшар ва не ўзгага. Атворда отасиға нисбати бор. Ғариб таврлик кишидур. Чун Хуросон аҳлининг аксари билурлар, битимак бефойдадур. Аммо шеър айтур. Бу матлаъи яхши воқеъ бўлубтурким:

Касе ҳаргиз маро беғам надидаст,

Чу ман ғамдидае ғам ҳам надидаст.

(Мазмуни: Мени биров ҳеч қачон беғам кўрмаган, мен каби ғам кўрганни ғамнинг ўзи ҳам кўрмаган).