Муҳаммад Ҳусайн (тўлиқ исми: Муҳаммад Ҳусайн Толибпурий ибн Шайҳ Али Афсар; ХИХ асрда яшаган) — ҳиндистонлик олим ва донишманд[1].

Муҳаммад Ҳусайн
Таваллуди
Муҳаммад Ҳусайн Толибпурий ибн Шайҳ Али Афсар

Муршидобод, Ҳиндистон
Вафоти Муршидобод, Ҳиндистон
Касби Олим

Ҳаёти

Муҳаммад Ҳусайн Ҳиндистоннинг Муршидобод шаҳрида истиқомат қилган. Унинг бир қанча авлодлари муншийлик ва дабирлик бўлиб ишлашган.

Фаолияти

У 1877-йилда ўзининг форс тилида ёзилган „Мебояд дид“ (Кўрмоқ керак) номли китобини ёзиб тугатади. Асарнинг муқаддимасида келтирилишича, у ушбу китобни ўғли Миён Муҳаммад Абдул Азимга атаб ёзган. Ушбу асар 1900-йилгача Ҳиндистонда 5 маротаба нашр этилган[2].

Манбалар

  1. ↑ Аҳмад Муҳаммад. Шарқ ҳақни топди..., (Шарқ донишмандлари ва алломаларининг сара ҳикматлари), Тошкент: „Шарқ“ нашриёти, 2006-йил — 124-бет. 
  2. ↑ Ҳамиджон Хомидий; Маҳмуд Ҳасаний. Машриқзамин ҳикмат бўстони. Тошкент: „Шарқ“ нашриётматбаа консерни, 1997-йил — 251-бет. 

Ҳаволалар