Муҳаммад Ризо Ҳабушоний (1563–1610) – 16–17-аср бошларида яшаб ижод этган форс шоири. У Эроннинг Хуросондаги Ҳабушон (ҳозирги Қучан ва Нишопур оралиғида жойлашган) шаҳрида туғилган. Ҳиндистонга кўчиб ўтиб, умрининг охиригача Бобурийлар императори Акбар ва унинг ўғли Даниял Мирзо хизматида бўлган. Муҳташам Кошонийнинг шогирди бўлган. Унинг „Суз о годаз“ („Ёниш ва эриш“) асари машҳур бўлиб, шоир турли шеърий жанрларда (ғазал, маснавий, қасида) ижод қилган[1].

Муҳаммад Ризо Ҳабушоний
Таваллуди 1563
Ҳабушон (Қучан яқинида), Эрон
Вафоти 1610
Бурҳанпур, Ҳиндистон
Касби шоир
'Суз о годāз'

Суз о гадоз

„Суз о гадоз“ асари 492 мисрадан иборат бўлиб, севгилиси вафотидан кейин ўзини оловга ташлаб вафот этган қиз ҳақида ҳикоя қилади (Сати анъанасига оид).

Манбалар

  1. ↑ „НАWʿИ“. Энcйcлопаэдиа Ираниcа.