Muhammad Solih Bengaliy
Шайх Муҳаммад Солиҳ Бенгалий (бенгалча: মুহম্মদ সালেহ বাঙ্গালী, форсча: محمد صالح بنگالی) —ХВИИИ аср уламоси ва бенгалиялик ўқитувчи[1]. Абдулҳай ал-Лукнавий ва Муҳаммад Ишоқ Баҳти асарларида тилга олиниб, ислом фиқҳи, унинг асослари, ҳикмат, калом ва мантиқ соҳаларида етакчи олимлардан бири сифатида таърифланади[2].
Муҳаммад Солиҳ Бенгалий | |
|---|---|
মুহম্মদ সালেহ বাঙ্গালী | |
| Шахсий маълумотлар | |
| Таваллуди | ХВИИ аср |
| Вафоти | ХВИИИ аср |
| Дини | Ислом |
| Мазҳаб | Сунний |
| Мактаб | Ҳанафийлик |
| Бошқа номлари | Солиҳ Бангалий |
Ҳаёти
Муҳаммад Солиҳ Бенгалиядан келиб чиққан, шунинг учун тарихий адабий асарларда унинг исмига Бенгалий суффикси қўшилади. Шимолий Ҳиндистонда Гопамау қозиси Шиҳоб ад-Дин ҳузурида ислом илмларини ўрганган[3]. Шундан сўнг Бобурийлар саройида қози бўлиб хизмат қилган Шоҳ Абдурраҳимнинг устозлари бўлган Мирзоҳид Харавийнинг (ваф. 1689) ҳалоқасига қўшилади. Кейин Солиҳнинг ўзи ислом илмидан муаллим бўлди. Унинг кўплаб шогирдлари орасида собиқ устози Шиҳоб ад-Диннинг ўғли Қутб ад-Дин ҳам бор эди, у ҳам қози бўлган[1]
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Абд ал-Ҳайй ал-Луcкнаwи. Нузҳат ал-кҳаwатир. Маṭбаʻат Дāʹират ал-Маʻāриф ал-ʻУтҳмāнīяҳ, 1947 — 824-бет.
- ↑ ал-Кумиллаи, Муҳаммад Ҳифзур Раҳман „الشيخ الفاضل محمد صالح البنغالي“, . كتاب البدور المضية في تراجم الحنفية (ар). Cаиро, Эгйпт: Дар ал-Салиҳ, 2018.
- ↑ Кҳан, Абдуссалам. بر صغير كے علماءے معقولات و انكى تصنيفات (ур). Патна, Биҳар: Кҳуда Бакҳш Ориэнтал Либрарй, 1996.