Муҳаммад Тақи Аминий (1926-йил 5-май – 1991-йил 21-январ) – ҳинд сунний уламо, фақиҳ, урду ёзувчиси. Алигарх мусулмонлар университети Илм-фан факултети декани сифатида ишлаган[3][4]. Фиқҳшунослик бўйича асарлари билан танилган. Унинг Фиқҳ Ислами ка Тарихи Пас-э-Манзар китоби Исломий Илмлар ва Технология Университети Исломшунослик факултети магистратура дастурида ўқилиши шарт бўлган китобдир[5].

Муҳаммад Тақи Аминий
Унвони Профессор[1], мавлоно[2].
Шахсий маълумотлар
Таваллуди 1926-йил 5-май
Субеҳа, Барабанки, Ҳиндистон
Вафоти 1-сентябр 1991-йил(1991-09-01)
(65 ёшда)
Алигарх, Уттар-Прадеш, Ҳиндистон
Дини Ислом
Мазҳаб Суннийлик
Юриспруденсия Ҳанафийлик
Имом Мотуридий
Асосий қизиқиш(лар)и Фиқҳ, ҳадис
Машҳур иш(лар)и Фиқҳ-э-Ислами Ка Тареэкҳи Пас-э-Манзар, Ҳадеэс Ка Дираяти Меяр
Алма матер Мадраса Аминия

Манбалар

  1. ↑ ; А.Ҳ.М. садеқ; Фатҳи ОсманАмериcан Жоурнал оф Исламиc Соcиал Сcиэнcес 69:2. Интернатионал Институте оф Исламиc Тҳоугҳт (ИИИТ) — 339–-бет. ГГКЕЙ:7ФБ6ЛХ8НТ0Д. 
  2. ↑ Маршалл, Давид. Год, Муҳаммад анд тҳе Унбелиэверс. Роутледге, 8 Април 2014. ИСБН 9781136815775. 
  3. ↑ Cерулли, Энриcо (1969). "Қуэстионс аcтуэллес де Дроит мусулман ау Пакистан: Лес Уṣūл ал-фиқҳ; ла донатион; ле cонтрôле дес наиссанcес". Студиа Исламиcа (Брилл Публишерс) (29): 108. дои:10.2307/1595089. 
  4. ↑ Аҳмед, Моинуддин. Тҳе Ургенcй оф Ижтиҳад. Китаб Бҳаван, 1992. ИСБН 9788171511518. 
  5. ↑ Исламиc Университй оф Сcиэнcе & Течнологй. „ДЕПАРТМЕНТ ОФ ИСЛАМИC СТУДИЭС: ИУСТ“. иустливе.cом. 2020-йил 10-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 2-апрел.