Muhammad al-Abivardiy

(Садруддин, Абул Музаффар) Муҳаммад ибн Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Аҳмад ибн Исъҳоқ ибн ал-Ҳасан ибн Мансур ибн Муовия ал-Умавий ал-Анбасий ал-Муъовий ал-Абивардий аш-Шофиъий (ҳижрий 457-йил (милодий 1065-йил)да Хуросондаги Абивардда туғилиб, ёши улғайганда 507-ҳижрий йил рабиулаввал ойининг 25-санаси (милодий 1114-йил)да Исфаҳонда заҳарланиб вафот этган) — адаб ҳақидаги жозибадор ва кенг маъноли асарлар муаллифи, адиб, шоир, тилшунос, насабшунос, муаррих олим ва фозил инсон бўлган. У бир жамоадан, бошқа бир жамоа эса ундан ҳадис тинглаган.

Муҳаммад ал-Абивардий
Шахсий маълумотлар
Таваллуди	милодий 1065-йил (ҳижрий 457-йил)
Вафоти	милодий 1114-йил (ҳижрий 507-йил) Исфаҳон
Дини	Ислом
Танилган соҳаси	адиб, шоир, тилшунос, насабшунос, муаррих олим

Асарлари

• „Зоду-р-рифоқ фи-л-муҳодароти-л-мухталиф ва-л-муъталиф“ (Арабларнинг насаблари ҳақида ўзаро мос келувчи ва бир-биридан фарқ қилувчи фикрлар хусусида битилган „Ихтилоф ва муросага оид маърузалар ҳақидаги ўзаро биродарлик озуқаси“ номли асар);
• „Табақоту-л-илми фи кулли фан“ („Ҳар бир фан соҳасидаги олимларнинг табақалари“);
• „Девону шеър“ („Девон“);
• „Тариху Абиварда ва Насо“ („Абивард ва Насонинг тарихи“);
• „Кавкабу-л-мутаъаммал“ („Орзулар сайёраси“, унда хаёл-фантазиялар васф этилган);
• „Девону мажмуъ қасўид мухтора“ („Танланган шеърий қасидалардан тузилган девон“);
• „Шарҳу-л-қасоиди-н-наждиёт“ („Нажда қасидаларининг шарҳи“, унда насаблар баён этилган);
• „Қабсату-л-ажлон фи насаби оли Аби Суфён“ („Абу Суфён авлодларининг насаби ҳақида тез ўзлаштириладиган билим“);
• „Нуҳзату-л-ҳофиз“ („Ҳофизнинг қулай фурсати“);
• „ал-Мужтабий мина-л-мужтабий“ („Танловчидан танловчи“);
• „Табақоту-л-илми фи кулли фан“ („Ҳар бирфан соҳасидаги олимларнинг табақалари“);
• „ад-Дурра ас-самина“ („Қимматбаҳо гавҳар“);
• „Саҳлату-л-қориҳ“ („Кекса айёрнинг кинояли кулгиси“);
• „Девону шеър“ („Девон“);
• „ан-Наждиёт“ („Наждий қасидалар“);
• „Талувву-л-ҳамоса“ („Мардлик тепалиги“);
• „Буғяту-ш-шодийфи илали-л-аруз“ („Аруз иллатлари ҳақида хониш қилувчининг мақсади“);
• „Шарҳу-л-қасоиди-н-наждиёт“ („Нажда қасидаларининг шарҳи“, унда насаблар баён этилган);
• „Таржимату-с-салафий фи ахбори Жоҳиз“ („Жоҳиз хабарлариҳақидаги салафийнинг таржимаси“);
• „ад-Дурра ас-самина“ („Қимматбаҳо гавҳар“);
• „Таъиллату-л-мақрур фивасфи-л-барди ва-н-нийрон“ („Совуқ ва оловни васф қилиш ҳақидаги совуқни сезадиган кишининг важҳи“).