Муҳаммад ал-Барқий (арабча: محمد البرقي — Абу Абдуллоҳ Муҳаммад ибн Холид ибн Абдурраҳмон ибн Муҳаммад ибн Али ал-Барқий) — адиб ва фақиҳ.

Муҳаммад ал-Барқий
Шахсий маълумотлар
Вафоти ВИИИ аср охири — ИХ аср бошларида яшаб ўтган
Дини Ислом
Танилган соҳаси Фақиҳ

Муҳаммад ал-Барқий ВИИ аср охири — ИХ аср бошларида яшаб ўтган. У адиб, хабарчи ва фақиҳ бўлган.

Асралари

Муҳаммад ал-Барқий ўзидан бой илмий мерос қолдирган:

  • "ал-Авийс" ("Чалкаш"),
  • "ат-Табсира" ("Баён"),
  • "ал-Маҳосин" ("Эзгу хислатлар"),
  • "ар-Рижол" ("Ровийлар"),
  • "Китобун-наводир" ("Нодир воқеалар ҳақидаги китоб")[1].

Адабиётлар

  • Абдуллоҳ Абдулҳамид Саад. Ўрта Осиё олимлари қомуси. —Т.: Имом Бухорий республика илмий-маърифий маркази нашриёти, 2007.

Манбалар

  1. ↑ Каҳҳола Умар Ризо. Муъжаму-л-муаллифийн. Ж.3. — Байрут: Дор иҳёи-т-туроси-л-арабий, 2009. 272.