Муҳаммад Нақий ибн Муҳаммад ибн Ҳусайн ибн Зайнулобидин ибн Али ибн Иброҳим ал-Момақоний, ат-Табризий (ҳижрий 1248-йил (милодий 1833-йил)да таваллуд топиб, Нажафда маҳдий мақомида ҳижрий 1312-йил (милодий 1895-йил)да вафот этган) — олим, адиб ва шоир бўлган. Лақаби — „Наййир“ („Юзидан нур ёғилиб турувчи“). Табризлик „Ҳужжату-л-ислом“ („Ислом ҳужжати“) номи билан машҳур бўлган.

Муҳаммад ат-Табризий
Шахсий маълумотлар
Таваллуди милодий 1833-йил (ҳижрий 1248-йил)
Вафоти милодий 1895-йил (ҳижрий 1312-йил)
Дини Ислом
Танилган соҳаси олим, адиб ва шоир

Асарлари

  • „Саҳифату-л-аброр“ („Улуғлар саҳифаси“);
  • „ал-Лаъолий ал-манзума“ („Назмий дурдоналар“);
  • „Мафотиҳу-л-ғайб“ („Ғайб илмининг калитлари“);
  • „Илму-с-соати“ („Вақт илми“);
  • „Ламҳу-л басар“ („Лаҳзалар“)[1].

Манбалар

  1. ↑ З. Мунавваров ва бошқалар. Ренессанс олимлари қомуси (ўзбекча, инглизча ва арабча), 2021-йил — 160-бет. ИСБН 978-9943-7557-7-2.